เฮ่อจิ้นจะเก่งแค่ไหน ดูจากพละกำลังของเขาก็รู้ว่าไม่ใช่ของปลอม
ชกมวย แข่งรถ ปีนผามาตลอดทั้งปี เปอร์เซ็นต์ไขมันในร่างต่ำจนน่าตกใจ กล้ามเนื้อทั้งร่างเต็มไปด้วยพละกำลัง รูปร่างเพรียวบางแต่ทรงพลัง สามารถทำให้คนหมดแรงได้ง่าย ๆ
เสิ่นอวี่ถังกัดริมฝีปาก ใช้ศอกกระแทกเขาแรง ๆ “เฮ่อจิ้น นายนี่มันแย่ที่สุดเลย!”
เฮ่อจิ้นยกยิ้มมุมปาก ดวงตาหงส์โค้งเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว ไฝน้ำตาที่หางตาขยับขึ้นเล็กน้อยตามรอยยิ้ม หน้าด้านยอมรับผิด:
“อืม ฉันแย่เอง”
เสิ่นอวี่ถังโกรธจนกลายเป็นอาย ส่งเสียงฮึฮึสองที “ฉันไม่ชอบนายแล้ว”
เฮ่อจิ้น: “ไม่ชอบก็ต้องชอบ”
พูดจบ เขาก็จับมือเล็ก ๆ ของเสิ่นอวี่ถังไว้แน่น สอดนิ้วเข้าไปทีละนิ้ว ประสานนิ้วแนบแน่น
ไม่มีช่องว่างแม้แต่น้อย ราวกับกลัวว่าเธอจะวิ่งหนีกลางทาง
เสิ่นอวี่ถังรู้สึกไม่ค่อยสบายตัว นิ้วขดงออยู่ในฝ่ามือของเขา ดิ้นขัดขืนเล็กน้อย
แต่ก็ถูกชายคนหนึ่งจับได้ทันควัน
เฮ่อจิ้นชำเลืองมองเธอ กลับจับแน่นขึ้นอีก หนีบมือเธอไว้ราวกับห่วงเหล็ก “เธอจะทำอะไรอีก?”
“ฉันทำอะไร?” เสิ่นอวี่ถังจ้องตอบอย่างมีเหตุผล
“เธอไม่อยากจับมือฉัน?” เฮ่อจิ้นหัวเราะเย็น น้ำเสียงแข็งกร้าว “ไม่อยากก็ต้องอยาก”
“…ฉันแค่รู้สึกว่านายจับแน่นเกินไป!”
เฮ่อจิ้น: “นี่ก็กลัวเธอหนีไม่ใช่เหรอ? ทุกครั้งที่เจอฉันก็เอาแต่หลบ”
เสิ่นอวี่ถังบ่นพึมพำ เสียงอู้อี้ “คนอื่นเขามีแฟนกัน ที่ไหนมีแบบนาย”