7.
จริงใจหรือท้าพนัน
เฮ่อจิ้น เสิ่นอวี่ถัง โจวเฮ่อ หลิงจือไป๋ และเพื่อนในกลุ่มคนรวยอีกหลายคนนั่งล้อมวงกัน
ปากขวดหมุนชี้ไปที่เสิ่นอวี่ถัง
โจวเฮ่อ: "ถึงตาคุณแล้ว! จริงใจหรือท้าพนัน?"
เสิ่นอวี่ถัง: "จริงใจ"
"มีผู้ชายที่ชอบไหม?"
"คำถามน่าเบื่อจัง" เสิ่นอวี่ถังส่ายหน้า "ไม่มี"
เฮ่อจิ้นที่นั่งอยู่ข้าง ๆ หลุบตาลง ปลายนิ้วคีบกลีบส้มขึ้นมากินอย่างไม่ใส่ใจ
ความหวานสดชื่นจางหาย ความเปรี้ยวบางเบาค่อย ๆ แตะปลายลิ้น
ไม่นาน ปากขวดก็หมุนมาชี้ที่เขา
หลิงจือไป๋: "จริงใจหรือท้าพนัน?"
"จริงใจ"
ดวงตาของหลิงจือไป๋แฝงความเจ้าเล่ห์ เอ่ยถามตรงประเด็น
"นายชอบเสิ่นอวี่ถังหรือเปล่า?"
ชั่วขณะนั้น
ทั่วทั้งวงเงียบกริบ เสียงอึกทึกถูกตัดขาด
เสิ่นอวี่ถังหันขวับ ดวงตาคู่สุกใสเป็นประกายจ้องมองเขา แววตาเจือความสงสัยอย่างซื่อ ๆ
"... "
เฮ่อจิ้นเงียบไปครู่หนึ่ง ปลายนิ้วบี้เปลือกส้มอย่างไม่รู้ตัว
โจวเฮ่อเหมือนจะค้นพบเรื่องใหญ่โต ร้องเอะอะตาม: "โอ้โห โอ้โห เป็นไงเป็นกัน พี่จิ้น ไม่พูดไม่จาเลยนะ?!"
เฮ่อจิ้นรู้สึกว่ารสเปรี้ยวฝาดของส้มในปากยิ่งเข้มข้นขึ้น
เนิ่นนาน เขาหัวเราะในลำคอ แต่ปลายนิ้วกลับบีบที่เท้าแขนโซฟาแน่น น้ำเสียงไม่ยี่หระ
"เป็นไปได้ยังไง"
8.
สองปีมานี้
เสิ่นอวี่ถังถูกทำโทษให้เขียนใบสารภาพผิดห้าพันคำ
เฮ่อจิ้นก็เลียนลายมือเธอเขียนให้ เขียนจนถึงตีสาม
เสิ่นอวี่ถังถูกสั่งให้ทำความสะอาดห้องเรียน
เฮ่อจิ้นก็หยิบไม้กวาด ให้เสิ่นอวี่ถังนั่งกินไอศกรีมอยู่ข้าง ๆ
เสิ่นอวี่ถังปิดบังทางบ้านแอบไปดูคอนเสิร์ต
เฮ่อจิ้นก็หาทางช่วยปิดบังให้