ในอดีต ซูหร่วนหร่วนเคยเสี้ยมสอนใส่ร้ายแบบนี้มานับครั้งไม่ถ้วน
เธอมักจะร้องไห้อย่างน่าสงสาร บอกใบ้ให้คนอื่นว่าเสิ่นอวี่ถังเป็นคนผลักเธอ สุดท้ายก็แสร้งทำเป็นใจกว้างพูดว่า:
“เสิ่นอวี่ถังเป็นคุณหนูใหญ่ตระกูลดัง จะอารมณ์ร้ายก็เป็นเรื่องธรรมดา… ฉันจะไม่ถือสาเธอหรอก!”
ทุกครั้ง คนรอบข้างก็จะเห็นใจเธอ สงสารเธอ แล้วยืนอยู่ข้างเธอเพื่อตำหนิเสิ่นอวี่ถัง
ทุกครั้ง เสิ่นอวี่ถังก็แก้ตัวไม่ขึ้น ราวกับถูกผลักลงหล่มโคลน ยิ่งดิ้นรนก็ยิ่งจมลึก
วันนี้ แผนนี้ก็ถูกนำมาใช้อีกแล้วจนได้
น่าเสียดายนะ ฟ้าดินยุติธรรม ไม่เคยละเว้นใคร
เสิ่นอวี่ถังคนนี้ จะเดินบนเส้นทางของนางร้าย
เพื่อไม่ให้นางร้ายมีทางเดิน
ในชั่วขณะ สายตาทุกคู่ในงานต่างจับจ้องไปที่ซูหร่วนหร่วนพร้อมกัน ทั้งตกใจ กังขา และโกรธแค้น ราวกับมีดนับไม่ถ้วนทิ่มแทงมาจากทุกทิศทาง
“ให้ตายเถอะ ซูหร่วนหร่วน อยู่ดี ๆ เธอจะผลักเสิ่นอวี่ถังทำไม?!”
“ใช่ เธอผลักเธอทำไม บ้าไปแล้วรึไง!”
สมองของซูหร่วนหร่วนชะงักไปชั่วขณะ รีบโบกมือปฏิเสธ: “ฉันเปล่านะ! ฉันไม่ได้ผลักเธอ!”
“ยังปากแข็งอีก? เมื่อกี้การเคลื่อนไหวของเธอทั้งที่จะกระโดดไปทางขวา แต่จู่ ๆ เธอกลับเปลี่ยนทิศเข้าหาเสิ่นอวี่ถัง มันเพราะอะไร?!”
“ใช่ จะเสแสร้งไปทำไม ใคร ๆ ก็รู้ว่าการถ่ายโฆษณาครั้งนี้แต่เดิมมีแค่เสิ่นอวี่ถังคนเดียว เธอแทรกเข้ามากลางคันยังไม่พอ ยังจะมาแกล้งผลักคนอื่นอีก อิจฉาเธอรึไง?”
ซูหร่วนหร่วนแทบจะร้องไห้ออกมา “เธอจงใจนะ เธอจงใจล้มเพื่อป้ายความผิดให้ฉัน!”
เสิ่นอวี่ถังนั่งอยู่บนพื้น สีหน้าเหลือเชื่อเต็มที่ ดวงตาแดงเรื่อราวกับจะร้องไห้