"ให้ตายเถอะ ไม่นึกเลยว่าซูหร่วนหร่วนหน้าตาใสซื่อ แต่เบื้องหลังจะเป็นคนแบบนี้…"
"น่าขยะแขยงชะมัด ฉันจะอ้วกตายอยู่แล้ว! แหวะ!"
"นางนี่แหละ เมื่อกี้ยังว่าร้ายเสิ่นอวี่ถังอยู่เลย นางควรค่าแก่การเอาไปเทียบกับเทพธิดาของฉันรึไง? ขนาดรองเท้าให้เทพธิดาฉันยังไม่สมควรเลยด้วยซ้ำ!"
"มิน่าล่ะช่วงนี้จู่ ๆ ซูหร่วนหร่วนก็รวยผิดปกติ เหมือนเศรษฐีใหม่เลย แถมยังบอกว่าเปิดบริษัทกับแฟนหนุ่ม…"
"ให้ตายเหอะ กินของดี ๆ หน่อยเถอะพวกเรา ผู้ชายบางคนหน้าเหมือนหมู เธอยังกัดลงไปได้อีก ความอดทนนี่สุดยอดจริง ๆ เอาไปลงเว็บเล็ก ๆ ยังต้องจัดเข้าหมวด [พิสดาร] เลย!"
เสียงอึงคะนึงในห้องเรียนดังขึ้นถึงขีดสุด
เสียงถากถางที่ดังขึ้นสลับไปมาราวกับกระแสน้ำหลั่งทะลักท่วมหัวใจของเธอ
หูของซูหร่วนหร่วนอื้ออึงดังวิ้ง ๆ รอยฝ่ามือบนใบหน้ายังคงร้อนวูบวาบ หล่อนกรีดร้องด้วยความสิ้นสติ:
"มันเป็นของปลอมทั้งหมดเลยยยย มันถูกสร้างขึ้นโดย AI ทั้งนั้น!"
วินาทีถัดมา ประตูก็เปิดขึ้นอีกครั้ง
เสียงตวาดดุดันและเคร่งขรึมดังขึ้นกดทับเสียงอึกทึกทั้งห้อง
"เงียบ!"
อาจารย์ที่ปรึกษาเดินเข้ามาด้วยสีหน้าซีดเซียว ตามหลังติด ๆ ด้วยผู้นำโรงเรียนสองคนที่มีท่าทางเคร่งขรึม ทรงอำนาจ กดดันอย่างรุนแรง ทำให้ทั้งห้องเรียนเงียบกริบในพริบตา
"ซูหร่วนหร่วนอยู่ไหม?"
ชายวัยกลางคนหน้าตามันเยิ้มเห็นท่าไม่ดีจึงรีบวิ่งหนีออกไปทางประตูหลัง
นักเรียนแถวหน้ายกมือชี้ไปกลางฝูงชน ที่ที่คนตัวสั่นเทายืนอยู่ น้ำเสียงใสชัด: "อาจารย์คะ เขาอยู่นี่ค่ะ"
ซูหร่วนหร่วนเกิดลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ "มีเรื่องอะไรคะ?"
อาจารย์ที่ปรึกษาเดินมายืนตรงหน้าเธอ: "คุณซู นักศึกษาของมหาวิทยาลัยเราหลายคนยื่นเรื่องกล่าวหารวมตัวกับทางมหาวิทยาลัยและสถานีตำรวจเขต หลังจากการตรวจสอบพบว่า คุณมีพฤติกรรมฉ้อโกงอย่างชัดเจน!"