เสิ่นอวี่ถัง: ?
จับ?
จับอะไร?
เพราะฤทธิ์เหล้า ทำให้ปฏิกิริยาของเธอเชื่องช้า สมองยังหมุนไม่ทัน
วินาทีถัดมา เสียงผ้าเสียดสีกันก็ดังขึ้นอย่างชัดเจนในรถที่เงียบสงัด
เฮ่อจิ้นใช้สองมือจับชายเสื้อ แล้วถอดเสื้อของตัวเองขึ้น
แสงไฟสีขาวเย็นตาในรถส่องสว่างจ้า แสงอาบลงมาจากด้านบน ทำให้เกิดเงาเล็กน้อยใต้กระดูกไหปลาร้าของเขา ร่องกล้ามเนื้อหน้าท้องยิ่งดูคมเข้มขึ้นท่ามกลางการเล่นแสงเงา
แม้แต่เสิ่นอวี่ถังตอนนี้ที่กำลังเมา ก็อดหน้าแดงไม่ได้
เขา...
เขาทำแบบนี้ต่อหน้าเธอได้ยังไง ถอดเสื้อผ้า?
เสิ่นอวี่ถังปิดตา
แต่ก็อดไม่ได้ที่จะแอบใช้นิ้วเปิดช่องว่างเล็กน้อย มองดูเขา
ไหล่ของเฮ่อจิ้นกว้าง กระดูกไหปลาร้าได้รูปและลึก ราวกับเส้นร่องตื้นๆ สองเส้น สะท้อนเงาใต้แสงไฟ กล้ามเนื้ออกอิ่มแน่นเต็มแน่น กระชับและแข็งแรง
เส้นสายช่วงเอวค่อยๆ ทอดลงไปตามแนวข้างลำตัวจนถึงเอว เส้นคมเฉียบราวกับถูกมีดแกะสลัก จมหายเข้าไปในขอบกางเกง แฝงความงามที่ดิบเถื่อนและเร่าร้อน
นี่เป็นเรือนร่างที่สมบูรณ์แบบและยอดเยี่ยมมาก
เฮ่อจิ้นโน้มตัวลงมา เงาทาบปกคลุมเสิ่นอวี่ถัง
เขาจับมือของเธอ วางไว้บนหน้าท้องของตนเอง
ร้อนผ่าว แกร่ง
เสิ่นอวี่ถังใช้เวลาอึ้งไปหลายวินาทีกว่าจะรู้ตัว
อ๊ากกก...
“ทำอะไรน่ะ!”
เฮ่อจิ้นยิ้ม “อายทำไม เธอชอบจับไม่ใช่เหรอ ก็ไม่เห็นไม่เคยจับมาก่อนนี่นา”
“...”
เสิ่นอวี่ถังจนปัญญา
เฮ่อจิ้นจับมือเธอไว้แน่น แล้วพามือของเธอไล่ขึ้นไปเรื่อยๆ จากหน้าท้องไปจนถึงกล้ามเนื้ออกที่ตึงกระชับ แล้วก็ถึงลูกกระเดือกที่ยื่นแหลมและเซ็กซี่ และสุดท้ายคือแนวกรามที่เฉียบคม