"เสิ่นอวี่ถัง ถ้าเธอเผลอไปชอบคนอื่นอีก ฉันคงเป็นบ้าแน่…"
ถ้าเป็นบ้าขึ้นมา ต่อให้ตัวเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะลงมือทำเรื่องสะเทือนฟ้าสะเทือนดินอะไรลงไป
เฮ่อจิ้นโน้มหน้าลง ริมฝีปากร้อนระอุกดลงบนไหล่ของเธอ
ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ มือของเขาก็บีบเคล้นเอวคอดกิ่วของเสิ่นอวี่ถังไว้
สัมผัสนี้ราวกับเปลวไฟที่ลุกโชนแล่นซ่านจากเอวไปทั่วร่างอย่างแนบเนียน
"อ๊ะ! ทำอะไรน่ะ…" เสิ่นอวี่ถังรู้สึกตัวในทันที แต่ร่างกายกลับอ่อนระทวยอย่างห้ามไม่อยู่
สายตารุ่มร้อนของเฮ่อจิ้นทอดมาที่เธอ ก่อนจะโน้มลงไปกระซิบอะไรบางอย่างข้างหู
เสิ่นอวี่ถัง: "!!!"
ไม่นะ
เขา เขาทำแบบนั้นได้ยังไง…
เสิ่นอวี่ถังเขินอายจนหน้าร้อน กัดริมฝีปากแน่น ก่อนจะตวัดมองค้อนใส่เขา "เมื่อกี้บอกเองว่าจะนอนห่มผ้าคุยกันเฉย ๆ ไม่ใช่เหรอ?"