ฟู่หานเซิงนั่งอยู่ท่ามกลางผู้คน สีหน้าค่อย ๆ ซีดขาวลงจนแทบโปร่งใส
ริมฝีปากเขาสั่นระริก ดวงตาคมเยือกเย็นคู่นั้นมีประกายน้ำตาคลอ
ความสง่างามที่เคยยึดมั่นไว้พังทลายลงอย่างเงียบงัน
"ดูหน้าฟู่หานเซิงสิ ฉันเดาว่าตอนนี้เขาคงเสียใจจนแทบบ้าแล้วล่ะ"
เพื่อนร่วมชั้นแถวหลังลดเสียงกระซิบกระซาบ สายตาจับจ้องไปที่ฟู่หานเซิงอย่างเปิดเผย
"ก็แน่อยู่แล้ว ตอนนั้นที่เสิ่นอวี่ถังตามจีบเขา เขาทำตัวเย็นชาแต่ก็ยังรับของขวัญ ฉันมองแล้วหมั่นไส้มานานแล้ว"
"ถ้าเป็นฉันนะ มีคนช่วยรักษายายที่ป่วยหนัก แล้วให้เงินใช้เดือนละล้าน ฉันยอมเป็นหมาของคุณหนูเลย!"
"กรี๊ดดด ดูไลฟ์เร็ว เฮ่อจิ้นกับเสิ่นอวี่ถังกำลังจะจูบกันแล้ว! หวานมากกก!!"
ซูหร่วนหร่วนเพิ่งกลับมาจากห้องน้ำในจังหวะนั้น
เธอถามด้วยน้ำเสียงหวานใสว่า "พวกเธอกำลังคุยอะไรกันคะ สนุกสนานจัง?"
วันนี้ไม่เหมือนวันก่อน หลังจากที่เธอเกาะพวกคุณชายไฮโซได้ ตอนนี้เธอสวมใส่แต่ของแบรนด์เนมทั้งตัว พูดกับคนอื่นแค่ว่าตัวเองทำธุรกิจประสบความสำเร็จ ได้รับความอิจฉาจากเพื่อนร่วมชั้นมากมาย
แถมการแต่งตัวของเธอยังเลียนแบบเสิ่นอวี่ถังในอดีต พยายามสร้างภาพความเป็นคุณหนูผู้ดีมีระดับอย่างสุดฝีมือ
ซูหร่วนหร่วนไม่ใช่นักศึกษาสาวไร้เดียงสาและยากจนคนนั้นอีกต่อไป
ตอนนี้เธอมีกลิ่นอายของเงินทองแผ่ออกมาทุกอิริยาบถ ให้ความรู้สึกแบบคนจนที่เพิ่งรวยใหม่ ๆ
"หร่วนหร่วน เธอไม่รู้เหรอ?"
เพื่อนสนิทผู้หญิงสองสามคนข้าง ๆ พูดขึ้นว่า
"เสิ่นอวี่ถังกับเฮ่อจิ้นหมั้นกันแล้ว! งานหรูมากเลยนะ ได้ยินว่ามงกุฏเพชรรูปหงส์บนหัวของเธอเป็นของโบราณหลายร้อยปี ประเมินค่าไม่ได้เลย!"