เจียงเยว่กะพริบตาปริบ ๆ ก่อนจะค่อย ๆ เข้าใจถ้อยคำไม่กี่คำที่โจวจี้พูดออกมา ท่ามกลางความงุนงงและสับสน
เขาหมายความว่ายังไง?
เขาคิดจะเข้ามายุ่งกับงานของเธออีกแล้วเหรอ?
ได้คืบจะเอาศอกจริง ๆ!!!
จะควบคุมทุกเรื่องบนฟ้าใต้ดิน แล้วยังจะมาคุมด้วยว่าเธอไปทำงานยังไงอีกเหรอ?
ชาติที่แล้วทำไมไม่ไปเป็นจักรพรรดิซะเลยล่ะ! เผด็จการชะมัด
เจียงเยว่ค่อย ๆ ขมวดคิ้ว ใบหน้าเล็ก ๆ ของเธอเขียนคำว่า "ฉันไม่พอใจ" ไว้ชัดเจน เธอไม่อยากอธิบายให้เขาฟังว่านั่นเป็นเนื้อหาในบท
หญิงสาวเชิดคางขึ้นเล็กน้อย ราวกับกำลังคิดอย่างจริงจัง
"ก็เพราะเขาหน้าตาดีไง"
องค์หญิงทำอะไรก็เก่งไปหมด แม้แต่ยั่วโมโหคนยังเป็นที่หนึ่ง
แววตาของชายหนุ่มลึกล้ำดุจทะเลสาบ ทว่าแฝงความสงบนิ่งน่าหวาดหวั่น "ก็ธรรมดา"
เจียงเยว่ไม่อยากคุยเรื่องแบบนี้กับเขา สปาที่นัดไว้ใกล้ถึงเวลาแล้ว "ฉันจะไปทำทรีตเมนต์แล้วนะ"
ความหมายก็คือให้เขารีบปล่อยเธอ
โจวจี้ทำเป็นหูทวนลม มือที่กำข้อมือเธอกระชับแน่นขึ้น เขาเม้มปาก ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า "เธอสบตากับเขารวมตั้งห้าครั้ง"
หนึ่งหรือสองครั้งยังพอว่า
แต่ห้าครั้งมันมากเกินไป
คนดูในไลฟ์ยังคิดเลยว่าเธอกับนักแสดงชายคนนั้นเหมาะกันมาก
โจวจี้เห็นข้อความพวกนั้นแล้ว ในใจก็รู้สึกขุ่นข้องหมองใจอยู่ลึก ๆ จริง ๆ
เจียงเยว่ไม่คิดเลยว่าโจวจี้จะไม่เพียงดูไลฟ์รายการของเธอ แต่ยังว่างถึงขั้นนับจำนวนครั้งด้วย เขาสมองมีปัญหาหรือไง?
"เยอะเกินไป ฉันจำไม่ได้แล้ว"
โจวจี้ไม่รู้ว่าความไม่พอใจเล็ก ๆ ในใจตัวเองนี่เรียกว่าอะไร เดิมทีเขาไม่ควรถามคำถามไร้สาระไร้เดียงสาแบบนี้กับเธอเลย แต่พอพูดออกไปแล้วก็เรียกคืนไม่ได้