จิ่งเฉินเวนเจอร์แคปิตอล
สาขาเจียงไห่
บ่ายสามโมง
ข้อมูลของเทคโนโลยีชีกวงในช่วงหนึ่งเดือนที่ผ่านมาแสดงอยู่บนจอใหญ่ในห้องประชุม
การเติบโตของผู้ใช้
อัตราการเปลี่ยนเป็นลูกค้าชำระเงิน
ลูกค้ากลุ่มสตูดิโอ
รวมถึงกระแสพูดถึงบนโซเชียลมีเดียในช่วงหลายสัปดาห์ที่ผ่านมา
หญิงวัยราวสามสิบปีนั่งอยู่ข้างเก้าอี้ประธาน
เธอสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงขายาวสีเทาเข้ม รวบผมไว้ด้านหลังอย่างเรียบง่าย
ใบหน้าของเธอไม่ได้ดูอ่อนหวานเป็นพิเศษ คิ้วตาสะอาดคมชัด พูดจาฉับไว
สวี่หลาน
ผู้จัดการฝ่ายลงทุนของจิ่งเฉินเวนเจอร์แคปิตอล
“รอบก่อนประเมินมูลค่าบริษัทไว้เท่าไร?”
ผู้ช่วยเปิดเอกสารดู
“ตอนกู้ชวนลงทุน เขาจ่ายห้าล้านเพื่อหุ้น 18% ครับ”
“หลังระดมทุน บริษัทมีมูลค่าราวยี่สิบเจ็ดล้านกว่า”
สวี่หลานพยักหน้า
“ถูก”
คนข้าง ๆ กล่าวขึ้นว่า
“ตอนนั้นในบัญชีบริษัทเหลือเงินแค่ล้านกว่า”
“ผลิตภัณฑ์ก็ยังไม่ได้เริ่มทำตลาดอย่างเป็นทางการ”
“ราคานั้นไม่ถือว่าต่ำแล้ว”
“ตอนนี้มองกลับไป แน่นอนว่าถูก”
สวี่หลานจ้องหน้าจอ
การลงทุนก็เป็นแบบนี้
พอมองย้อนกลับไปจากผลลัพธ์
ทุกโครงการที่ประสบความสำเร็จดูเหมือนเป็นคำถามแจกคะแนน
แต่ถ้าย้อนกลับไปเมื่อเดือนก่อนจริง ๆ
บริษัทสตาร์ตอัปที่มีพนักงานแค่ 13 คน
ไม่มีรายได้มั่นคง
ค่าเซิร์ฟเวอร์สูง
เงินในบัญชีพออยู่ได้แค่สองเดือน
ผู้ก่อตั้งถึงกับงดจ่ายเงินเดือนให้ตัวเอง
ถ้าเป็นคุณ จะยอมควักห้าล้านไหม
คนส่วนใหญ่คงต้องขอดูกระเป๋าสตางค์ให้แน่ใจก่อน
“กู้ชวนคนนี้มีภูมิหลังยังไง?”
สวี่หลานถามอีกครั้ง
สีหน้าผู้ช่วยดูแปลกไปเล็กน้อย
“ยังหนุ่มมากครับ”
“อายุ 22”