รถสองคันจอดอยู่ตรงทางออกจากเขตซ่อมบำรุง
กู้ชวน
911 เทอร์โบ เอส
ฉินเจ๋อ
เอเอ็มจี จีที อาร์
รถทั้งสองคันไม่ได้แต่งซิ่งเว่อร์วังอะไร
กิจกรรมสมัครเล่นแบบนี้
แข่งกันทั้งรถ
และฝีมือคนขับ
แน่นอนว่า
ฉินเจ๋อคุ้นเคยกับสนามแข่งแห่งนี้มากกว่าอย่างเห็นได้ชัด
เขามาขับที่เฮยสือมาสองปีกว่าแล้ว
ที่นี่เดือนหนึ่งมาได้หลายครั้ง
ส่วนกู้ชวนเพิ่งมาครั้งแรกวันนี้
ถ้าว่ากันตามปกติ
ความได้เปรียบเห็นชัดอยู่แล้ว
ฉินเจ๋อลดกระจกลง
“ยังเสียใจทันนะ”
กู้ชวนก็ลดกระจกลงเช่นกัน
“นายพูดมากแบบนี้ตลอดเลยเหรอ?”
ฉินเจ๋อชะงักไป ก่อนจะหัวเราะ
“ได้”
“เดี๋ยวอย่าหาว่าฉันรังแกมือใหม่ก็แล้วกัน”
“ใครรังแกใครยังไม่แน่หรอก”
กู้ชวนพูดจบก็เลื่อนกระจกขึ้น
สวมหมวกกันน็อกให้เรียบร้อย
ตรวจสอบวิทยุสื่อสาร
รถทั้งสองคันทยอยเข้าสู่สนามแข่ง
รอบแรก
วอร์มยาง
ไม่มีใครเร่งความเร็ว
กู้ชวนถึงกับจงใจเว้นระยะห่างจากฉินเจ๋อ
ตอนนี้เขามีสภาพจิตใจมั่นคงมาก
ความสามารถในการขับรถระดับมืออาชีพที่ได้รับจากระบบช่วยเพิ่มพูนให้เขาไม่ใช่แค่ทักษะ แต่ยังรวมถึงการตัดสินใจด้วย
สิ่งที่นักแข่งรถกลัวที่สุดคือการหัวร้อน
โดยเฉพาะนักขับสมัครเล่น
พอรถคันหน้าขับเร็วขึ้น
คันหลังก็อยากไล่ตาม
จุดเบรกถูกเลื่อนไปช้าลงเรื่อย ๆ
ไลน์วิ่งก็ยิ่งเพี้ยน
สุดท้ายเวลาต่อรอบกลับแย่ลง
แต่กู้ชวนไม่มีปัญหานี้
เริ่มรอบที่สอง
จับเวลาอย่างเป็นทางการ
ฉินเจ๋อพุ่งผ่านทางตรงหลักไปก่อน
เสียงเครื่องยนต์ของเอเอ็มจี จีที อาร์กระหึ่มขึ้น
กู้ชวนไล่ตามไปติด ๆ
รถทั้งสองคันเข้าสู่โค้งหมายเลขหนึ่ง
ฉินเจ๋อเบรกช้ามาก
กู้ชวนเบรกก่อนเล็กน้อย
ดูเหมือนจะเสียเปรียบ
แต่ไลน์เข้าโค้งของเขาลื่นไหลกว่า
พอพ้นโค้งก็หักพวงมาลัยกลับมาตรงได้เร็วกว่า