เฉินเสว่ส่ายหน้า สะบัดความคิดนั้นทิ้งไป
คนฝีมือระดับ E ที่เมื่อวานยังขุดแร่อยู่ในเหมือง วันนี้จะเดี่ยวบอสหมาป่าเรอะ?
แล้วพวกเขาที่เป็นอัจฉริยะระดับ A ระดับ B จะเป็นอะไรไป? ตัวตลกรึไง?
"อย่ามัวแต่เหม่อ เตรียมเปิดมอนสเตอร์ได้แล้ว" จางจื้อหย่งเอ่ยเสียงเรียบ "ตามแผนที่ว่าไว้ จ้าวหยานเป็นหลักบุก เฉินเสว่คอยช่วย หวังจื่อเย่กับซีเหยียนระวังตำแหน่งเดิน ฉันรับดาเมจเอง"
ทั้งห้ายืนอยู่หน้าปากถ้ำบอสหมาป่า สูดหายใจลึกๆ
จางจื้อหย่งดึงดาบยาวออกจากเอว ใบดาบส่องประกายสีเงินจางๆ—อาวุธเงินขั้นสอง ซื้อมาแปดหมื่น
เขามองทั้งสี่คน "จำไว้นะ การบล็อกและการรับคือกุญแจสำคัญ รับได้ท่าจะหักล้างดาเมจได้เกือบหมด บล็อกสำเร็จจะไม่เสียเลือดเลย แต่พวกเธอระดับพลังแขนต่ำเกินไป รับตรงหน้าไม่ไหว งั้นฉันเอง"
ทั้งสี่พยักหน้า
จางจื้อหย่งบุกเข้าไปก่อน
คำราม—
เสียงคำรามของบอสหมาป่าดังสนั่นขึ้นมาทันที
จางจื้อหย่งไม่หลบไม่เลี่ยง ยกดาบยาวขวางรับเต็มๆ
ปัง!
แรงกระแทกมหาศาลสั่นสะเทือนจนเขาถอยครึ่งก้าว แต่ดาเมจถูกบล็อกหักล้างไปเกือบหมด
-32
เขาถึงกับไม่ได้ขมวดคิ้ว "บุก!"
จ้าวหยานกัดฟันพุ่งขึ้นไป ฟันดาบลงหนึ่งที
-22
บอสหมาป่าตะปบกลับมาหนึ่งที จ้าวหยานรีบยกดาบขึ้นบล็อก
ปัง!
-86
จ้าวหยานถอยสองก้าว แขนชา
"ฉันรับไม่ไหว!" เขาตะโกน
เฉินเสว่เฉียดเข้ามาจากด้านข้าง ฟันเข้าขาหลังของบอสหมาป่า
-23
บอสหมาป่าหันกลับมาจะตะปบ เฉินเสว่เบี่ยงหลบแต่ยังถูกกรงเล็บเฉียด
-112
พลังเลือดร่วงไปเป็นก้อนใหญ่
เฉินเสว่รีบกินยาฟื้นเลือดหนึ่งเม็ด แล้วถอยออกไป
หวังจื่อเย่ตามขึ้นมา -21, -18 ดาเมจถากๆ
สถานการณ์เริ่มวุ่นวาย
จางจื้อหย่งตะโกนก้อง "ถอยไป ฉันจัดการ!"
เขาก้าวขึ้นไปหนึ่งก้าว ดาบยาวฟันขวาง รับท่าโจมตีของบอสหมาป่าอย่างแข็งกร้าว