ภายในฐานที่มั่น
เฉินหยูเว่ยกำลังนั่งขัดสมาธิฝึกวิชาภายใน
เมื่อคืนเธอไม่ได้ออนไลน์ วันนี้พอเช้าก็เข้ามาฝึกทันที
ทันใดนั้น หลี่ชิวหนิงก็เดินเข้ามา สีหน้าซับซ้อน
“นักเรียนหยูเว่ย ได้ยินมาว่าเฉินอันเป็นลูกพี่ลูกน้องของเธอ?”
เฉินหยูเว่ยใจหายวาบ
หรือว่าจะมาหาเธอเพื่อคิดบัญชี?
เธอรีบลุกขึ้น พูดออกไปโดยไม่ทันคิดว่า “คุณครูหลี่คะ ฉัน... ฉันไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเฉินอัน! เขาย้ายออกจากบ้านฉันไปตั้งนานแล้ว! คนไร้ค่าอย่างเขาไม่ใช่พวกเดียวกับฉัน!”
พอสิ้นเสียง เธอก็พบว่าทุกคนในห้องเรียนกำลังมองมาทางนี้
สายตาเหล่านั้นมีทั้งความประหลาดใจ ความแปลกใจ และ...
ความอิจฉา?
“พวกคุณ... มองฉันทำไม?”
เฉินหยูเว่ยใจสั่น ใบหน้าร้อนผ่าว
เฉินอัน! ไอ้สารเลว! ตัวไปแล้วแท้ ๆ ยังทำให้ฉันขายหน้าได้อีก!
หลี่ชิวหนิงอ้าปากเหมือนอยากพูด แต่ก็หยุดไว้
จังหวะนั้นเอง ระบบก็เด้งประกาศทั่วทั้งกิลด์ขึ้นมา
【ประกาศในกิลด์โรงเรียนมัธยมเจียงเฉิงหมายเลขหนึ่ง】
“จากการตรวจสอบ หวังหู่ จางเหล่ย หลี่เจี้ยน จ้าวฉาง และซุนห่าวทั้งห้าคน ใส่ร้ายเฉินอันว่าคบคิดกับคนนอก วางยาพิษฆ่าคน ถือเป็นการกระทำที่เลวร้าย ขณะนี้พวกเขายอมรับความผิดแล้ว!”
“ขอชี้แจงให้ทราบว่า เฉินอันถูกใส่ร้าย คืนสถานะนักเรียนและยกเลิกหมายจับแล้ว!”
“นอกจากนี้ นักเรียนเฉินอันยังคว้าอันดับหนึ่งในศึกมหาป่วนเมื่อคืน ด้วยจำนวนสังหาร 532 คน สร้างสถิติใหม่ในหมู่บ้านหยานอวี๋!”
“อัจฉริยะผู้มีพรสวรรค์โดดเด่นเช่นนี้ คือเกียรติภูมิของโรงเรียนมัธยมเจียงเฉิงหมายเลขหนึ่งของเรา!”
“ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป ทุกคนในกิลด์ต้องช่วยกันตามหาเฉินอันอย่างเต็มที่ และเชิญเขากลับมาอย่างจริงใจ!”
“ใครสามารถเชิญเฉินอันกลับมาได้สำเร็จ จะได้รับตำแหน่งผู้สร้างคุณูปการอันดับหนึ่งของโรงเรียน พร้อมรางวัลใหญ่!”