เดี๋ยวนะ
เธอแตะเปิดรูปภาพ ขยายแล้วมองดูให้ชัด
คนในรูปไม่ใช่เธอหรอกเหรอ?
เด็กสาวในรูปใส่ชุดกะลาสี หน้าน้อยเท่าฝ่ามือ ผิวขาว หน้าตาสวยมาก
ดูอ่อนเยาว์และไร้เดียงสา แตกต่างจากตอนนี้อยู่บ้าง คงเป็นรูปถ่ายเมื่อหลายปีก่อน
แต่คิ้วและตายังเหมือนเดิม พอจะจำได้ว่าเป็นตัวเธอเอง
หลีโย่วลืมไปแล้วว่าถ่ายรูปนี้ตอนไหน หลีจิ่งคงขโมยมาจากไทม์ไลน์ของเธอ
นั่นไม่ใช่ประเด็น ประเด็นคือคำตอบของ ‘เซี่ย’
[เซี่ย]: สวย
[เซี่ย]: โอนเงิน 52000 หยวน
แล้วหลีจิ่งใช้รูปของเธอไปหลอกล่อคนแก่ทางเน็ตเนี่ยนะ?!
หลีโย่วกำโทรศัพท์แน่น จนเกิดเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด
“หลีจิ่ง!”
หลีจิ่งกำลังสระผมอยู่ พอได้ยินเสียงคำราม ก็รู้สึกต้นคอสั่น ก่อนจะตั้งสติได้
ให้ตายสิ!
ลืมสลับบัญชี!
-
“เธอดีที่สุดอธิบายได้แล้ว”
หลีโย่วนั่งกอดอกอยู่บนโซฟา หน้าเล็ก ๆ นิ่งเฉย เห็นได้ชัดว่าโกรธมาก
โทรศัพท์วางอยู่บนโต๊ะกาแฟ หน้าจอสว่างขึ้น แสดงประวัติการโอนเงินทั้งหมดจากคนแก่ชื่อเซี่ยคนนี้ให้หลีจิ่ง
[เซี่ยโอนเงินให้คุณ 39999 หยวน]
[เซี่ยโอนเงินให้คุณ 13140 หยวน]
[เซี่ยโอนเงินให้คุณ 52000 หยวน]
.....
รวมทั้งหมดแล้ว สองล้านกว่า ๆ!
การโอนเริ่มเมื่อสามเดือนก่อน ไม่มีครูสอนพิเศษตามที่พูดไว้เลย
เงินที่หลีจิ่งได้มา ล้วนหลอกมาจากคนแก่อื่น ๆ
แล้วยังใช้รูปเธออีก!
“พี่...”
เห็นความจริงเปิดเผย หลีจิ่งคุกเข่าต่อหน้าหลีโย่ว โดยมีหมอนรองเข่า ดูเหมือนอยากพูดอะไรแต่ก็ไม่กล้า
หลีโย่วถือไม้นวดแป้งอยู่ในมือ แล้วฟาดลงบนฝ่ามือดังปัง