ผู้เช่าคนก่อนของห้อง 804 เป็นผู้หญิงหรือเปล่า? หนิงโย่วไม่รู้ แม้แต่เจ้าของร่างเดิมก็อาจไม่รู้เช่นกัน เพราะตาบอดทั้งสองข้างและไม่เคยออกจากบ้าน จึงไม่รู้จักผู้เช่าห้องอื่น ๆ บนชั้นนี้ บางทีชีเยี่ยนอาจรู้ เขาออกจากบ้านแต่เช้าและกลับดึก อาจเคยเจอผู้เช่าบนชั้นนี้บ้าง
“ฉัน...” หนิงโย่วยังพูดไม่ทันจบ ประตูตรงโถงทางเข้าก็ปลดล็อก ชีเยี่ยนยกของกลับมาแล้ว
ชีเยี่ยนยกกล่องข้าวของที่ซื้อให้แมวเข้ามาในห้องนั่งเล่นทีละกล่อง หางตาเหลือบเห็นคนแปลกหน้าสองคนที่อยู่ในห้อง เขาไม่ได้แปลกใจกับการมาของพวกเขา เพราะตำรวจคงตรวจสอบผู้พักอาศัยทุกคนบนชั้นนี้
เขาหยิบทิชชูเปียกมาแผ่นหนึ่ง เช็ดฝุ่นกับเหงื่อบนมือจนสะอาด ก่อนเดินไปยืนข้างหนิงโย่วแล้วโอบเอวไว้ ร่างสูงใหญ่ยืนอยู่ด้านหลัง บดบังร่างของเธอจนมิด
“แฟนผมตาบอดทั้งสองข้าง ไม่เคยออกจากบ้าน และไม่รู้เรื่องข้างนอก ถ้ามีอะไรสงสัย ถามผมได้ครับ”
การปรากฏตัวของชีเยี่ยนดึงดูดสายตาของตำรวจทั้งสอง นายตำรวจอาวุโสพินิจชายหนุ่มตรงหน้า
ชายหนุ่มมีรูปร่างสูงโปร่ง แม้จะเป็นช่วงกลางฤดูร้อน อากาศร้อนอบอ้าว เขาก็ถอดเสื้อนอกออก เหลือเพียงเสื้อกล้ามตัวเดียว ไหล่ แขน เอว หน้าท้อง ตลอดจนขาเรียวยาวทั้งสองข้างล้วนมีกล้ามเนื้อแข็งแรง ไม่ใช่กล้ามที่สร้างขึ้นจากการกินเวย์โปรตีน แต่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างแท้จริง
คิ้วตา สันจมูก ไปจนถึงแนวกรามของเขา ล้วนโดดเด่นไร้ที่ติ
แพขนตาหลุบต่ำก็ยังบดบังดวงตาเรียวยาวคมกริบราวน้ำแข็งของเขาไม่ได้ สีหน้าสงบนิ่งดุจผืนน้ำไร้คลื่น
นายตำรวจอาวุโสผ่านโลกมามาก มองปราดเดียวก็รู้ว่าเขาไม่ธรรมดา คนแบบนี้ ในทางจิตวิทยาเรียกว่าอะไรนะ? ไร้ความรู้สึก เป็นอัจฉริยะด้านอาชญากรรม หากไม่มีผู้หญิงคนนั้นอยู่ข้างกาย ชายหนุ่มคงเป็นผู้ต้องสงสัยรายใหญ่ที่สุดในใจเขา