ปลามาจากไหนกัน? หนิงโย่วได้ยินแล้วก็ลืมตาขึ้นอย่างอดไม่ได้ พอเห็นชีเยี่ยนจัดการศพตัวเอกชายราวกับกำลังชำแหละปลา ทุกเซลล์ในร่างก็สั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว
ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง
ชายหนุ่มคิดว่าเธอกลับเข้าห้องไปแล้ว อีกทั้งอาศัยว่าเธอมองไม่เห็น จึงหยิบมีดทำครัวออกมาจากห้องครัว แล้วลงมือผ่าท้องชำแหละศพ ใบหน้าเย็นชาคมคายนั้นไม่เผยความผิดปกติแม้แต่น้อย สงบนิ่งไร้คลื่นอารมณ์ ดวงตาสีดำเรียวยาวสะท้อนประกายเย็นเยียบที่ราวกับไม่ใช่มนุษย์
ชวนให้ขนลุกซู่
ก่อนหน้านี้หนิงโย่วรู้เพียงว่าเขาเป็นฆาตกรรับจ้าง แต่ไม่เคยเห็นภาพตอนเขาฆ่าคน หลังจากอยู่ด้วยกันมานาน วันนี้เป็นครั้งแรกที่ได้เห็น ชีเยี่ยนตรงหน้าแทบเป็นคนละคนกับอาเยี่ยนในความทรงจำของเธอ
บางทีนี่อาจเป็นตัวตนที่แท้จริงที่สุดภายใต้เปลือกนอกของเขา ก่อนหน้านี้เขาเพียงเสแสร้งต่อหน้าเธอเท่านั้น
ไหนเลยจะมีแฟนหนุ่มผู้อ่อนโยนเอาใจใส่ ที่มีอยู่คือฆาตกรเลือดเย็นโหดเหี้ยม
หนิงโย่วเป็นเพียงคนธรรมดา ภาพฆาตกรรมที่เคยเห็นก็เป็นแค่ฉากในหนังที่มีการเซ็นเซอร์ไว้
สิ่งที่เห็นกับตาต่างจากในหนังอย่างสิ้นเชิง
สมจริง นองเลือด น่าสะพรึงกลัว
เธออดไม่ได้ที่จะหันหลังกลับเข้าห้อง ยกมือปิดปาก ท้องไส้ปั่นป่วนจนแทบอาเจียนออกมา
น่าขยะแขยง น่ากลัว น่าขยะแขยง น่ากลัว...
หนิงโย่วขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม ประตูห้องนอนไม่ได้ปิดสนิท เธอจึงได้ยินเสียงหั่นเนื้อและสับกระดูกดังมาจากห้องน้ำ
ในหัวมีแต่ภาพศพของเฮ่อโจวที่ตายตาไม่หลับ
ใบหน้าของเขาเหมือนในรูปถ่าย
ตัวเอกชายตายแล้ว
ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าไร เสียงของชีเยี่ยนก็ดังมาจากห้องนั่งเล่น