ตรงหน้าเขายังมีหญิงงามคนหนึ่งยืนอยู่
อีกฝ่ายเอ่ยด้วยท่าทางเกินงามว่า “คุณหนูน้อยคะ หนูชื่อฉินหง วิชาแพทย์ของหนูถือว่าใช้ได้ หนูยินดีช่วยคุณพ่อของคุณตรวจร่างกายนะคะ…”
เจ้าตัวน้อยได้ยินคำแนะนำตัวเช่นนี้ ใบหน้านุ่มๆ ของเขาก็พลันฉายแววหงุดหงิดออกมา
แม้เขาจะมาที่นี่กับคุณพ่อเพื่อตามหาหมอจริงๆ
แต่...ก็ไม่ได้หมายความว่าจะต้องหาคนมาเป็นแม่เลี้ยงให้ตัวเองสักหน่อย!
ข่าวลือประหลาดแบบนี้ ใครกันแน่ที่แพร่ออกมา???
แล้วป้าคนนี้เอาความกล้าไหนมาคะ? ทาแป้งหนาเป็นชั้นขนาดนั้น...
ความรังเกียจของเจ้าตัวเล็ก แทบจะเขียนไว้บนใบหน้าอยู่แล้ว
ซูชูหยวนมองสีหน้าของเขาได้อย่างชัดเจน
แม้เจ้าตัวน้อยจะไม่ได้พูดอะไร แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง เธอกลับเข้าใจความหมายที่เขาอยากสื่อได้อย่างน่าแปลก
“แค็ก...”
ซูชูหยวนอดกลั้นไว้ไม่อยู่ หัวเราะออกมา
แต่เสียงของเธอดังขึ้นอย่างกะทันหัน ทำให้ผู้คนจำนวนมากหันมามอง!
ทุกคนเมื่อเห็นเธอ รีบยืดตัวตรง แล้วเอ่ยด้วยความเคารพ “ท่านหมอแมนดี้!”
จากนั้นก็มีคนพูดเสียงเบา “อุ๊ย ลืมไปได้ยังไง ถึงคนคนนี้จะมาทำแค่การผ่าตัดครั้งเดียว แต่ฝีมือของเขาแหละเก่งที่สุด! ฉินหงจะเทียบได้ที่ไหน?”
ซูชูหยวนก็พบว่าตัวเองดึงดูดความสนใจโดยไม่ตั้งใจ
เธอรีบเก็บรอยยิ้มแล้วพูด “ขอโทษนะคะ ไม่ได้ตั้งใจจะรบกวนพวกคุณ เพียงแต่ฉันคิดว่า...พวกคุณคงเข้าใจผิดกันไปแล้วละมั้ง? เจ้าตัวเล็กคนนี้คงไม่ได้จะหาคนมาเป็นแม่เลี้ยงอะไรนั่นหรอก!”
ทุกคนได้ยินดังนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะมองเจ้าตัวน้อยอย่างฉงน
เข้าใจผิดหรือ?
แต่ข่าวลือนี้ ป้าแม่บ้านกวาดพื้นของ ‘หน่วยสืบข่าว’ ในโรงพยาบาล ได้ยินมาด้วยหูตัวเองที่หน้าห้องผู้อำนวยการ
แล้วจะเป็นเท็จได้ยังไง?
“เธอรู้ได้ยังไงว่าเขาไม่ได้จะหา?”
ฉินหงที่แผนการถูกขัด เอ่ยถามอย่างไม่พอใจ
ซูชูหยวนยักไหล่ “ฉันเดา!”
ฉินหงขมวดคิ้ว กำลังจะพูดอะไร แต่เห็นเจ้าตัวน้อยนั่น จู่ๆ ก็ไถลลงมาจากเก้าอี้ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ป้าไม่ได้เดาผิดครับ ผมไม่คิดจะหาแม่เลี้ยงจริงๆ แต่ตอนนี้ ผมเปลี่ยนใจแล้วครับ! ป้า ผมรักคุณตั้งแต่แรกเห็น คุณยอมกลับบ้านกับผม มาเป็นแม่ของผมได้ไหมครับ?”
เมื่อคำพูดนี้ออกมา ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นต่างก็ตะลึง
รวมถึงซูชูหยวน
เธอดูเหมือนไม่คิดว่าจะถูกสารภาพรัก ตะลึงไปสองวินาที ก่อนจะแสดงสีหน้าขบขันและจนใจ
เจ้าตัวเล็กนี่ พูดจริงเหรอเนี่ย?
เธอมองลงไปที่เจ้าตัวน้อยอย่างขบขัน แล้วพูด “หนูน้อย การหาแม่เลี้ยงไม่ใช่เรื่องเล่นๆ นะ แบบนี้ คุณพ่อหนูรู้หรือเปล่า?”
เจ้าตัวเล็กพูดด้วยสีหน้าจริงจัง “ที่บ้านผม เรื่องนี้ผมตัดสินใจเองครับ! ผมว่าอะไรได้ ก็ได้!”
ซูชูหยวนขบขันและจนใจ คิดเพียงว่าเจ้าตัวเล็กกำลังเล่นสนุก
เพราะเหนียนเหนียนเองก็ชอบทำอะไรแปลกๆ บางครั้งเห็นคนหล่อๆ ก็จะพึมพำ “คนนี้น่าจะเป็นพ่อได้นะ!”
เจ้าตัวเล็กคนนี้ คงจะเหมือนกับเธอล่ะมั้ง!
ซูชูหยวนจึงก้มลง ลูบหัวเขา แล้วพูด “ถ้าอย่างนั้นก็ขอโทษด้วยนะ หนูไม่ได้ตั้งใจจะเป็นแม่เลี้ยงใคร และคุณไปหาคนอื่นเถอะ หนูยังมีธุระต้องไปก่อน...”
พูดจบ เธอก็เอามือกลับ ไม่ได้อยู่ต่อนาน รีบกลับไปที่ห้องพักเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว
ซูชูหยวนไม่ได้คิดอะไรกับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ เมื่อครู่
แต่การได้เจอเด็กน้อยนุ่มนิ่มน่ารักเช่นนี้โดยบังเอิญ ทำให้ความคิดของเธอถูกดึงดูดไป
เธอนึกถึงลูกชายที่เสียชีวิตไปของตัวเอง
หากวันนั้นเขาเติบโตขึ้นมาได้ ก็คงโตขนาดนี้แล้ว
หกปีก่อน หลังจากที่เธอกับป๋อเยี่ยนโจวหย่ากัน เธอเคยไร้ที่พักพิง
เดิมทีคิดจะหางานทำประทังชีวิต แต่กลับถูกตระกูลซูกีดกัน
ในยามที่เธอจนตรอก พ่อแม่และพี่ชายแท้ๆ ก็ปรากฏตัวลงมาจากฟ้า รับเธอกลับไปเมืองหลวง
ต่อมาเธอตั้งครรภ์และคลอดลูกแฝดชายหญิง แต่พี่ชายเสียชีวิตตั้งแต่แรกเกิด เหลือเพียงลูกสาวตัวน้อย!
เมื่อนึกถึงอดีต ซูชูหยวนก็รู้สึกเศร้าใจ
อารมณ์ดีเมื่อครู่หายไปในพริบตา!
ในไม่ช้า เธอก็เปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อย เตรียมกลับ
เพิ่งผ่าตัดใหญ่เสร็จ เหนื่อยมากจริงๆ
เธออยากกลับไปพักผ่อนให้เต็มที่
แต่ไม่คิดว่า พอเปิดประตู ก็เห็นเจ้าตัวเล็กเมื่อครู่ยืนอยู่หน้าประตู
ซูชูหยวนไม่คิดว่าเจ้าตัวน้อยจะตามมาด้วย อดไม่ได้ที่จะเลิกคิ้ว
นี่...ยังไม่ยอมแพ้อีกเหรอ?
เจ้าตัวเล็กยิ้มอย่างอ่อนโยนให้เธอ แล้วพูด “ว้าว~ ตอนแรกป้าใส่หน้ากาก หนูมองไม่เห็นหน้าชัดๆ แต่หนูก็รู้สึกว่าป้าต้องสวยแน่ๆ ไม่คิดว่าจะเดาถูกจริงๆ ตาหนูดีจริงๆ! ป้า ท่านสวยเกินไปแล้ว!!!”
ซูชูหยวนขบขัน
ปากหวานแบบนี้ ไปเรียนมาจากใคร?
เก่งเกินไปแล้ว!
เด็กแค่นี้ก็รู้จักประจบ แล้วโตขึ้นจะเอายังไง?
ซูชูหยวนทนไม่ไหวจริงๆ ยกมือหยิกแก้มนุ่มๆ ของเจ้าตัวเล็ก “ต่อให้หนูชมยังไง หนูก็ไม่มีทางตกลงเป็นแม่ให้หนูหรอก!”
เจ้าตัวเล็กได้ยิน ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกผิดหวัง “ทำไมล่ะครับ? คุณพ่อหนูหล่อมากนะคะ หล่อสุดๆ เลยเข้ากับป้ามากๆ!”
เขาพยายามขายพ่อแท้ๆ ของตัวเอง!
ซูชูหยวนไม่เห็นด้วย “ไม่มีอะไรทั้งนั้น! ก็แค่หนูกับพ่อของหนูไม่รู้จักกัน และที่สำคัญ...” หล่อกินไม่ได้! หนูไม่ได้ตั้งใจจะแต่งงานด้วย ดังนั้นหนูยอมแพ้เถอะ!”
เจ้าตัวเล็กฟังแล้วก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกผิดหวัง
แม้จะเป็นครั้งแรกที่ได้เจอป้าคนนี้ แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง กลับมีความรู้สึกผูกพันโดยธรรมชาติอย่างบอกไม่ถูก
ความรู้สึกแบบนี้ ไม่มีที่ไหนอีกแล้ว!
แต่ป้า...ดูเหมือนจะไม่คิดแบบนั้นจริงๆ...
จนใจ เขาทำได้เพียงยอมรับความจริง “ก็ได้ครับ!”
แต่แล้วเขาก็เปลี่ยนเรื่อง “งั้นป้าช่วยรักษาคุณพ่อหนูได้ไหมครับ? หนูเพิ่งถามมา พวกเขาบอกว่าฝีมือหมอของป้าเก่งที่สุด เป็น ‘หมอเทพมือทอง’ เพิ่งผ่าตัดยากๆ เสร็จไป!
คุณพ่อหนูมีโรคประจำตัวมาตลอด หาหมอหลายคนก็รักษาไม่หาย เพราะฉะนั้น ป้าช่วยตอบตกลงคำขอของหนูได้ไหมครับ?”
ตอนที่พูด สีหน้าเล็กๆ ของเขายังแฝงความคาดหวังไว้บ้าง
ซูชูหยวนแต่เดิมไม่ได้ตั้งใจจะเสียเวลาอยู่ที่นี่
ครั้งนี้มาที่เมืองไห่เฉิง เธอมีงานต้องทำหลายอย่าง
การผ่าตัดครั้งนี้ ยังเป็นการได้รับความไว้วางใจให้มาช่วย
แต่พอเห็นสีหน้าของเจ้าตัวเล็กในตอนนี้ ด้วยเหตุผลบางอย่าง หัวใจเธอก็นุ่มนวลลง และไม่อาจปฏิเสธได้อย่างน่าแปลก
ซูชูหยวนตอบ “ถ้าเป็นการตรวจรักษาก็ไม่ใช่ว่าไม่ได้! พ่อของหนูอยู่ที่โรงพยาบาลนี้ไหม? ถ้าอยู่ หนูพาฉันไปดูได้ ถ้ารักษาได้ ฉันจะพยายามช่วย!”
เจ้าตัวน้อยตาเป็นประกายทันที ตื่นเต้นดีใจ “มาครับมา คุณพ่ออยู่ที่ห้องผู้อำนวยการ หนูพาป้าไปพบเขา...”
พูดจบ เขาก็ยื่นมือเล็กๆ อ้วนๆ ออกมาทันที จูงมือซูชูหยวน
เหมือนกลัวว่าเธอจะหนี!
ซูชูหยวนเห็นดังนั้น ก็อดขำไม่ได้ รีบจับมือเขาตอบ แล้วเดินตามเขาไป!
...
ในเวลานี้ ที่ห้องผู้อำนวยการ
ป๋อเยี่ยนโจวเพิ่งคุยธุระกับผู้อำนวยการหวังเสร็จ
วันนี้เขามาที่นี่โดยเฉพาะ เพื่อให้ผู้อำนวยการหวังแนะนำหมอแมนดี้ และยังบริจาคอุปกรณ์การแพทย์ให้โรงพยาบาลฟรีอีกชุดหนึ่ง
ตอนนี้ผู้อำนวยการหวังให้การต้อนรับอย่างอบอุ่นเป็นพิเศษ พาเขาส่งออกมาที่หน้าประตู
พอออกมาข้างนอก ป๋อเยี่ยนโจวก็พบว่าลูกชายหายไปแล้ว
ดวงตาเย็นชาคมกริบของเขาสำรวจรอบๆ แล้วก็ยังไม่เห็นใคร จึงอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วถาม “ถังเป่ากี่โมงแล้ว?”
ผู้ช่วยฉีเยินอายเล็กน้อย “วิ่งหนีไปแล้วครับ! วันนี้ท่านมา ไม่รู้ว่าใครทำข่าวหลุด ทั้งโรงพยาบาลต่างพูดกันหมดว่า ถ้ารักษาท่านหาย ก็จะได้แต่งงานกับตระกูลรวย เป็นแม่เลี้ยงของคุณหนูน้อย! เจ้าตัวเล็กบอกว่าจะไปสืบดูว่าใครแพร่ข่าวลือ!”