เมื่อจักรมารมืดแห่งสวรรค์ถูกเปิดออกอย่างสมบูรณ์ เหล่าชาวเผ่าด้านมืดก็จะอาศัยพลังของจักรสวรรค์ทำลายม่านปิดผนึกอันยาวนานนับสิบล้านปี แล้วกลับมาครองแผ่นดินนี้อีกครั้ง เมื่อถึงวันนั้นไม่ว่าจะไปสะสางบัญชีกับอวิ๋นเช่อ หรือแม้กระทั่งรวมสรรพภพทั้งมวลเข้าใต้อำนาจ ก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไร
อักขระมืดแกนกลางของจักรสวรรค์ค่อย ๆ สว่างขึ้น ความมืดเข้มข้นจนแทบจะแน่นเป็นก้อนไหลออกจากวงล้อ แผ่ไปตามพื้นดินอย่างรวดเร็ว ชั่วเดียวก็ปกคลุมทั่วทั้งวิหารเทพแห่งความมืด เหล่าชาวเผ่าด้านมืดทุกคนก้มกราบราบลงกับพื้น สัมผัสพลังอันโบราณที่จากไปนาน แผดเผาคำรามต่ำ ๆ อย่างอดกลั้นแต่ตื่นเต้น
"มืดปกครองสวรรค์! แสงปกครองปฐพี! หยินหยางหมุนเวียน! พระอาทิตย์พระจันทร์ร่วมวงล้อ! กลับกลืนเฉียนคุน! สรรพวิญญาณจงกลับสู่ความมืด!"
เมื่อเสียงสวดของฉินอีชิงดังจบลง จักรมารมืดแห่งสวรรค์ก็ระเบิดแสงดำเจิดจ้าออกมาทันใด ทั้งวิหารเทพแห่งความมืดถูกกลืนกลายเป็นสีดำสนิท แสงสว่างบนฟ้าดินถูกดูดหายไปในพริบตา
พลังความมืดไร้ที่สิ้นสุดเดือดพล่านไปตามการหมุนของวงล้อสวรรค์ หนักอึ้งจนเหล่าผู้กราบราบแทบหายใจไม่ทัน แต่กลับทำให้ทุกคนหายใจโล่งโฮกอย่างโลภมาที่พลังอันจากไปนานนั้น
บริเวณเพลาหมุนกลางวงล้อสวรรค์ รอยแยกดำมืดค่อย ๆ แผดออกมา แฝงเสียงคำรามดังเหมือนสรรพวิญญาณมาร้องไห้ครวญดังแว่วมาจากอีกฟากของรอยแยก นั่นคือเสียงคำรามของบรรพบุรุษเผ่าด้านมืดที่ถูกปิดผนึกมานานนับสิบล้านปี
เสียงนั้นเต็มไปด้วยความปรารถนาต่อโลกแห่งแสงสว่าง ได้ยินเช่นนั้นเช่ออวิ๋นตัวสั่นเทาไปทั้งตัวจากความตื่นเต้น ลืมความปวดหลังศีรษะจนหมดสิ้น
ปลายนิ้วของฉินอีชิงเทพลังเทพมืดเข้าไปเร็วขึ้นเรื่อย ๆ หน้าผากของนางเริ่มมีเหงื่อเย็นเม็ดละเอียดซึมออก
"ขอให้ข้าได้เห็นเถอะ สิ่งต้องห้ามของเผ่าด้านมืดนี้ จะต้านทานเผ่าปีศาจได้หรือไม่!"