อวิ๋นเช่อย่อคิ้วมองไปยังเสิ่นชิง แล้วเอ่ยถามขึ้น "เจ้ารู้จักเรื่องสำนักเซียนสุนัขดำนี้มากน้อยเพียงใด"
เสิ่นชิงขมวดคิ้วครุ่นคิดชั่วครู่ ก่อนตอบกลับ "สำนักเซียนสุนัขดำคือก๊กโจรที่ผงาดขึ้นมาไม่กี่ปีมานี้ ประมุขสำนักอย่างเฮย์เฟิงฉ่า แท้จริงแล้วคือผู้บังคับการภายนอกที่ถูกสำนักเซียนนรกเทพขับออกมา มือมีวิชาอยู่บ้าง จึงรวบรวมเหล่าคนชาติทารุณไว้ในกงล้อม ยึดเขาเฮย์เฟิงเป็นที่มั่นออกปล้นชิงฆ่าฟัน คณะพ่อค้าที่ผ่านไปมาโดนมันปล้นไปไม่รู้กี่สิบกี่ร้อยกลุ่ม พันธมิตรเซียนของเราส่งคนไปกวาดล้างหลายครั้งก็ถูกมันใช้ภูมิประเทศของภูเขาหลบหนีไปได้ทุกครั้ง ไม่คิดว่าคราวนี้มันจะกล้าสมรสุมกับตึกเงามืดเพื่อหมายปองมณีซ่อมฟ้า"
"เดินทางมาถึงนี่ ยังเป็นจิ๊กโก๋ที่รอดตายมาได้เลยนี่นา" อวิ๋นเช่อปลายนิ้วหมุนแผ่นป้ายเอวนั้นเบา ๆ สองสามรอบ "ตั้งแต่มันส่งมอบตัวถึงหน้าแล้ว ข้าก็จะไม่อ่อนโยนอีกต่อไป ดีเลย วันนี้เราก็ไม่ต้องมาแออัดอยู่ในศาลาพักพิงแห่งนี้แล้ว เดินทางขึ้นเขาเฮย์เฟิงกันตรง ๆ กำจัดปัญหานี้ให้จบแล้วค่อยไป"
เสิ่นชิงอึ้งงันไปชั่วขณะ "แค่สองคนเราเท่านั้นหรือ สำนักเซียนสุนัขดำมีผู้เชี่ยวชาญขั้นผู้เป็นเซียนก็ยี่สิบสามสิบคน ส่วนเฮย์เฟิงฉ่านั้นแตะแนวประตูของขั้นผู้เป็นเซียนชั้นที่ 8 ไปแล้ว การบุกขึ้นภูเขาอย่างพร่ำเพรื่อเช่นนี้เป็นอันตรายเกินไป สู้กลับไปที่นครเซียนเรียกกำลังคนก่อนดีกว่า..."
"รอกลับนครเซียนเรียกคน ว่าแต่พวกมันจะพามณีหอบหนีไปหมดแล้ว ค้างคืนยิ่งนานยิ่งเกิดเรื่อง ยังจัดการให้จบเลยดีกว่า"
อวิ๋นเช่อโบกมือทิ้ง ยกเท้าเหยียบลงบนอกฆาตกรที่นอนอยู่ ออกแรงเพียงเล็กน้อยก็ปิดฉากชีวิตมันลง จากนั้นตบมือพลางกล่าว