“ปะ!”
เสียงดังแหลมคมสั่นก้อง สายน้ำพุ่งฟาดลงบนร่างของหม่าซิงหูอย่างหนักหน่วง
หม่าซิงหูแม้หนังหนาเนื้อแข็งสักเพียงไหน หวีดหนึ่งก็ยังทำให้เขาเจ็บปวดจนแสยงยิ้มฟัน ร่างสะดุดโงนไปข้างหน้า เกือบจะล้มลงไปในหลุมลึกมหึมานั้น
คนทั้งใต้เวทีต่างตะลึงงัน ไม่มีใครคิดเลยว่าหม่าซิงหูที่ครองความได้เปรียบอย่างเบ็ดเสร็จ กลับถูกไอลิสบีบจนต้องตกอยู่ในสภาพเช่นนี้!
“งดงาม! กลอุบายส่งเสียงหลอกล่อตะวันออกของไอลิสช่างแยบยลนัก!”
“วิชาเร้นกายของนางช่างคล่องแคล่ว! หลบหมัดทลายเทพของหม่าซิงหูออกได้จริง ๆ!”
หม่าซิงหูถูกยั่วโมโหจนถึงขีดสุด เขาคำรามลั่นดังสนั่นหวั่นไหว พลังคลื่นอันทรงพลังระเบิดออกจากทั่วร่าง สั่นสลายมังกรน้ำที่พันรัดขาทั้งสองข้างจนแตกกระจาย!
“สาวน้อยต่ำต้อย! เจ้าทำให้ข้าโกรธสำเร็จแล้ว! วันนี้ข้าจะบี้เจ้าให้เป็นเนื้อเป็นโคลนให้ได้!” ดวงตาของหม่าซิงหูแดงก่ำดุจสัตว์ร้ายที่ได้รับบาดเจ็บ พุ่งเข้าโจมตีไอลิสอย่างคลั่งไคล้
ใบหน้าของไอลิสยังคงซีดขาว แต่แววตากลับเยือกเย็นยิ่งกว่าเดิม นางรู้ว่าหม่าซิงหูสูญเสียความมีเหตุผลไปแล้ว ทั้งเป็นภัยอันตราย และทั้งเป็นโอกาส
นางเร่งเรียกธาตุน้ำขึ้นไม่หยุด สร้างกำแพงน้ำขึ้นทีละชั้นเพื่อกั้นขวางเบื้องหน้า พร้อมทั้งเคลื่อนร่างลอยล่องไม่แน่นอน อาศัยวิชาเร้นกายอันคล่องแคล่วหมุนเวียนต่อสู้กับหม่าซิงหู
ชั่วขณะนั้นบนเวทีประลอง เห็นเพียงหม่าซิงหูดุจวัวกระทิงพิโรธ พุ่งทะยานไปทุกทิศ หมัดแต่ละหมัดทรงพลังไร้ขอบเขต บดขยี้กำแพงน้ำจนราบเป็นหน้ากลอง แต่กลับไม่อาจสร้างบาดแผลแก่ไอลิสได้จริงจังสักที