ตามการเคลื่อนไหวของเขา เงาหม้อวิญญาณยักษ์ที่ลอยอยู่กลางเทพเมืองของแดนปังจื่อหมุนเร็วขึ้นอย่างฉับพลัน แรงดูดที่แผ่ออกมาทรงพลังเพิ่มขึ้นทันทีหลายเท่า!
ในแผ่นดินเทพอาณาจักรชิงหลวนหลิวกวง ผู้ศรัทธาที่เพิ่งเริ่มสับสนใจยิ่งรู้สึกราวกับพลังศรัทธาของตนถูกมืออันมองไม่เห็นลากจูง พุ่งไหลออกจากเทพอาณาจักรอย่างคลั่งไคล้!
"ไม่ดี!" เฉาไท่ฉุนสีหน้าเปลี่ยน "แรงดูดของหม้อวิญญาณฝ่ายนั้นทรงพลังขึ้นแล้ว!"
ทว่าหม้อวิญญาณอันแข็งแกร่งของแดนปังจื่อเพียงเดินเครื่องได้ไม่ถึงสามลมหายใจ ก็หยุดลงเพราะพลังปรารถนาแห่งศรัทธาแห้งเหือดไปเสียก่อน
ในเทพเมืองของแดนปังจื่อ รอยยิ้มเย้ยหยันบนใบหน้าของจินต้าฉุยก็แข็งค้างเสียในทันที
"เป็นอะไรไป? แรงดูด... แรงดูดทำไมอ่อนแรงลงได้?"
เขาตกใจสั่นคลั่งเมื่อพบว่าคลังพลังปรารถนาแห่งศรัทธาของเทพอาณาจักรตนเองกลับไม่เพียงพอ จะเป็นไปได้ไฉน?
"นี่มันเรื่องอะไรกัน! พลังปรารถนาแห่งศรัทธาของราษฎรเทพอาณาจักรหม้อวิญญาณข้า เหตุใดจึงเหลือน้อยเพียงนี้?" จินต้าฉุยคว้าปกเสื้อของนายพลข้างกาย ถามถามด้วยโทสะ
นายพลนั้นก็หน้างงเป็นไก่ตาแตก ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ว่า "เ...เรื่องนี้กระจ้อยไม่รู้จริงๆ ครับ! ตามหลักแล้ว ด้วยคลังพลังปรารถนาของเทพอาณาจักรหม้อวิญญาณของพวกเรา แม้ให้หม้อวิญญาณเดินเครื่องหนึ่งชั่วยามก็ยังไหว จะไปเป็นได้อย่างไรที่เดินได้เพียงสามลมหายใจก็หยุดเสียแล้ว"
"เฮ้ย! ไม่รู้? ไม่รู้แล้วยังไม่รีบไปตรวจสอบเสียที!"
จินต้าฉุยคำรามลั่นแล้วผลักนายพลนั้นกระเด็น นายพลสะดุ้งเฮือก คลานลุกขึ้นอย่างยับเยินแล้วรีบไปสำรวจสถานการณ์