เทพอาณาจักรพังทลาย ศรัทธาถล่มคลอน การล่มสลายของเทพอาณาจักรหลิงกวนไม่อาจหลีกเลี่ยงอีกต่อไป
น้ำเต้าสุราของตาแก่ขี้เมากลายเป็นภูเขายักษ์สูงหมื่นจัง พร้อมพลังแห่งสายฟ้าและฟ้าผ่ากระหน่ำลงบนกำแพงนครเทพ ส่วนกระบี่ยาวของผู้เฒ่ากระบี่คลื่นกลายเป็นแสงกระบี่ระยิบระยับที่ทะลวงฟ้าดิน ฉีกม่านแสงป้องกันของนครเทพขาดกระเด็น
หนิงอี้และซือถูคงจับมือกันปล่อย "วิญญาณพิทักษ์สองบทประสาน" พลังวิญญาณพิทักษ์แห่งน้ำแข็งกับเพลิงที่ต่างกันราวฟ้ากับเหวแต่กลับกลมกลืนสมบูรณ์แบบทอตัวปะทะกัน ก่อตัวเป็นวงนวนพลังเทวะยักษ์ที่บรรจุทั้งหนาวเย็นสุดขั้วและร้อนแรงสุดขั้ว ฟาดลงบนแกนกลางของนครเทพอย่างโหดเหี้ยม
ชั่วขณะนั้นเอง ทั่วทั้งเทพอาณาจักรหลิงกวน สิ่งก่อสร้างถล่มยับ แสงศักดิ์สิทธิ์หรี่จาง ระบบป้องกันภายใต้การโจมตีประสานของทั้งสี่คนเปราะบางเหมือนกระดาษที่ประดิษฐ์ขึ้น
เหล่าผู้เชื่อของเทพแห่งหม้อวิเศษที่ยังหมายตั้งหน้าต้านทาน เมื่อเห็นหม้อวิเศษแกนกลางของเทพอาณาจักรหรี่ไสวลงและระบบป้องกันพังพินาศ ศรัทธาในใจก็ถล่มสิ้น เสียขันทีเสียขันหนัก บางคนคุกเข่าขอชีวิต บางคนหนีกระเจิงไปคนละทิศ นครเทพทั้งนครจมอยู่ในความวุ่นวาย
จินต้าฉุ่ยนั่งทรุดลงกับพื้น จ้องมองเทพอาณาจักรอันเป็นที่ภูมิใจของตนแตกสลายใต้การโจมตีของศัตรูด้วยสองตาเปล่า เขาพยายามจะปลุกพลังธูปศรัทธาขึ้นมาอีกครั้ง กลับพบว่าพลังเทวะในร่างว่างเปล่าราวกับจานล้าง กระทั่งทักษะการต่อสู้พื้นฐานสุดก็ไม่อาจแสดงได้
ดวงตาเขาแดงก่ำไปด้วยเส้นเลือด ใบหน้าเต็มไปด้วยความสิ้นหวังและไม่ยอมรับชะตากรรม ปากบ่นพึมพำว่า "ทำไมถึงเป็นแบบนี้... ทำไมถึงเป็นแบบนี้... เทพอาณาจักรหลิงกวนของพวกเรา ทำไมถึงแพ้ให้กับเทพอาณาจักรไร้ชื่อเสียงแบบนี้..."