มหาประมุขที่สวมหน้ากากสังเค็ดยิ้มแล้วกล่าวว่า "เป็นเช่นนั้นเอง ข้าไม่เคยดูหมิ่นสถานีสุญญภพของพวกเจ้าเลย ดังนั้นเพื่อปราบปรามพวกเจ้า ข้าใช้เวลาทั้ง 2,344 ปี จึงได้มาซึ่งของวิเศษมหาวิถีที่สามารถทำลายสถานีสุญญภพของเจ้าได้ นั่นคือรวงฝังสุญญภพ!
"รวงนี้ถูกหล่อหลอมจากโครงกระดูกของมารฟ้านอกแดนราวเก้าหมื่นเก้าพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้าร่าง ภายในบรรจุกฎ 'ฝังกลืนภพ' ที่สยบมหาวิถีอวกาศซึ่งเป็นแกนหลักในการดำเนินของสถานีสุญญภพโดยตรง วันนี้ คือวันที่สถานีสุญญภพของเจ้าต้องพินาศ!"
คำยังไม่ทันจบ มหาประมุขก็โบกมือ ต้นพืชแปลกประหลาดรูปร่างคล้ายรวงข้าวปรากฏขึ้น บรรยากาศเงียบงันแห่งความตายผุดขึ้นจากความว่างเปล่า ความหวาดกลัวที่สามารถหยุดนิ่งแม้แต่วิญญาณปกคลุมทั่วทั้งสถานีสุญญภพชั้นพิเศษในทันที
อวกาศภายในสถานีเริ่มบิดเบี้ยว แตกร้าว เหล่านักบำเพ็ญต่างร้องออกมาด้วยความตกใจ แม้แต่ผู้แข็งแกร่งระดับเทพองค์ใหญ่ก็แทบทานทานไม่ไหว
ใบหน้าผู้อาวุโสฉานเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง มือทั้งสองกุดยอดอย่างรวดเร็ว กฎเวทมนตร์ลี้ลับนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นรอบสถานี ก่อตัวเป็นกำแพงอวกาศมหึมาที่แทบทานความหวาดกลัวนั้นไว้ได้อย่างหวุดหวิด
ผู้อาวุโสฉานตะโกนว่า "เจ้าบ้าแล้ว! เจ้ารู้หรือไม่ว่าเบื้องหลังสถานีสุญญภพเกี่ยวพันกับพรรคพวกมากมายแค่ไหน! การกระทำวันนี้ของเจ้า ไม่ต่างจากการประกาศสงครามกับทุกภพทุกแดนทั้งปวง!"
มหาประมุขหัวเราะอย่างเจ้าเล่ห์ "ประกาศสงคราม? เจ้าคิดมากไปแล้ว ข้าเพียงทำให้สถานีสุญญภพเปลี่ยนเจ้าของไปเท่านั้น ส่วนพวกพรรคพวกที่ว่านั่น... ไม่ได้รับผลกระทบแม้แต่น้อย ยิ่งไปกว่านั้นสวัสดิการทุกด้านยังจะดีขึ้นกว่าเดิม เขาจะไปเป็นศัตรูกับข้าได้เพราะอะไรกัน?"
ผู้อาวุโสฉานอ้าปากจะพูด ใบหน้าบูดบึ้งจนสุดจะพรรณนา เขาเข้าใจดีว่าอีกฝ่ายพูดไม่ผิด พรรคพวกทั้งปวงมายังสถานีสุญญภพก็เพียงเพื่อรับภารกิจ แลกเปลี่ยนทรัพยากร หากมีเงื่อนไขที่ดีกว่า เขาเหล่านั้นยินดีจนแทบไม่ทัน จะไปขัดขวางทำไม!