ชายในเสื้อคลุมลมพูดจบ หลังเขาระเบิดวงล้อเทพสีแดงม่วงออกมา พลังพุ่งทะยานขึ้นหลายเท่าในทันที
วงล้อเทพสีม่วงแดงหมุนช้า ๆ มลทินเหวลึกเข้มข้นจนแทบไม่อาจละลายไหลออกมาจากรอบขอบวงล้ออย่างบ้าคลั่ง ไม่กี่วินาทีก็ย้อมสีสังเวียนกลางไปเกือบครึ่งเป็นสีม่วงมืด แม้แต่แสงก็แทรกซึมเข้าไปไม่ได้แม้แต่น้อย
บารมีของชายในเสื้อคลุมลมไต่ขึ้นถึงจุดสูงสุด หลุมดำหมุนวนในอกของเขาคลั่กไปด้วยแสงอาฆาตน่าขนลุก หัวแขวขวาทั้งข้างถูกปกคลุมด้วยเกล็ดเกราะสีม่วงดำหนาหนัก มลทินที่หยดรินจากร่องนิ้วตกถึงพื้นดิน ทำให้หินชนวนแกร่งกลายเป็นหลุมลึกปล่อยไอเย็นยะเยือกทันที
อวิ๋นเช่อแจ๋วขึ้นเล็กน้อย รัศมีสีเทาบนกายเข้มข้นยิ่งกว่าเดิม ด้านหลังวงล้อเทพสีเทาปรากฏอักขระเทพลึกลับขึ้น วงแหวนเทพสีเทาใต้ฝ่าเท้าแผ่ขยายจนกว้างถึงร้อยจ้าว บารมีทั้งตัวดุจมังกรมารโบราณที่หลุดพ้นการกักขัง ทะยานตรงขึ้นสู่ฟ้า
“ก็ดี งั้นข้าจะดูสักหน ว่าเจ้าหนาแน่นสักเพียงใด!”
คำยังไม่ทันจบ ทั้งสองก็พุ่งขึ้นพร้อมกัน สองเงาราวปะทะกันกลางอากาศในทันที แสงสีเทาและม่วงระเบิดออกอย่างฉับพลัน กลุ่มแสงจ้าจนปกคลุมสังเวียนไปทั้งหมด คลื่นพลังคลั่งไคล้แผ่ซ้อนทับออกมาจากศูนย์กลางเป็นชั้น ๆ ทุกที่ที่ผ่านพื้นดินแตกเป็นผุยผง แม้ผู้ชมบนอัฒจันทร์อันไกลโพ้นยังถูกบีบให้ถอยไปเรื่อย ๆ ด้วยความหวาดกลัวว่าจะถูกคลื่นแรงกระเพื่อมกวาดเข้าให้
เสียงระเบิดดังกึกก้องยิ่งใหญ่กว่าเสียงระเบิดทั้งหมดก่อนหน้าดังขึ้น ทั้งสองพุ่งย้อนกลับจากกลุ่มแสง กระแทกลงกับพื้นต่างทิศทางอย่างหนักหน่วง อวิ๋นเช่อถูกเหวี่ยงไปปะทะขอบอัฒจันทร์ที่เหลือรอด ทำให้อัฒจันทร์ทั้งหลังพังถล่มในทันที เขายกมือเช็ดคราบเลือดที่ริมฝีปาก แต่แววตากลับลุกไหม้ยิ่งกว่าเดิม