คำพูดยังไม่ทันจบ โจวเจิ้งนายพลผู้นำขบวนม้าก็ฟาดสายบังเหียนในมือพุ่งออกมา หวีดสีทองแกร่งคล้ายของจริงพร้อมด้วยลมปราณวิถีแห่งสวรรค์พุ่งเข้าฟาดทั้งสองคน ยังไม่ทันหวีดนั้นถึงพื้น เสียงระเบิดที่ฉีกอากาศก็สั่นจนแก้วหูของคนแทบปวดแทบ
เล่อซวงหลานไม่หลบไม่หลีก กระบี่มารในมือฟันออกตามแนวนอน กระบี่ปราณสองสีดำขาวปะทะเข้ากับหวีดสีทอง คลื่นลมปราณรุนแรงระเบิดออก เหวี่ยงก้อนหินและเศษวัตถุรอบด้านกระเด็นออกไปทั้งหมด
"กล้ารับหวีดของข้าได้อีกเหรอ?" โจวเจิ้งแปลกใจเล็กน้อย แล้วเอ่ยเสียงเย็น "ดูเหมือนที่อวิ๋นจิ้นคนไร้ค่านั่นพูดไม่ผิด พวกเจ้าผู้กบฏไม่ยอมอยู่ใต้การปกครองนี่ มีฝีมือทางปลายทางมารร้ายอย่างนี้จริง ๆ"
"ยังดีกว่าพวกเจ้าที่หน้าตานับถือธรรมะแต่ใจคดโกง ยกธงวิถีแห่งสวรรค์ไปแย่งของผู้อื่น"
คำพูดของเล่อซวงหลานยังไม่ทันจบ ร่างนางก็หายไปจากที่เดิม วินาทีถัดมาปรากฏตรงหน้าม้าของโจวเจิ้ง กระบี่มารแทงตรงเข้าที่อกของเขา มารพลังบนด้ามกระบี่ผสานกับแสงศักดิ์สิทธิ์ ฉีกม่านคุ้มกันวิถีแห่งสวรรค์รอบกายโจวเจิ้งขาดในทันที
โจวเจิ้งรีบบังคับม้าถอยหลัง ยกมือชักดาบยาวจากเอวมาขวางคมกระบี่ เสียงทองกระทบเหล็กดังกึกก้องจนข้อมือของเขาชาไปทั้งมือ ร่างทั้งร่างถูกแรงมหึมานั้นดันถอยไปหลายจื้อ
ในใจเขาตกตะลึง บรรพบุรุษเทพสองคนที่หลอมรวมกันกลางทาง กลับมีพลังรบแข็งแกร่งเช่นนี้หรือ?
อีกด้าน จู่กงชูพุ่งตัวเข้าไปกลางแนวรบอัศวินแล้ว กำปั้นคู่พร้อมอักขระศักดิ์สิทธิ์กระแทกลงมา ทุบม่านคุ้มกันวิถีแห่งสวรรค์ของอัศวินสองคนแตกกระจาย แรงหมัดตกลงมา ทั้งคนและม้าถูกทุบเป็นเนื้อโคลน