หม้อนึ่งแรงดันสูงพร้อมด้วยเสียงหวีดแหลมฝ่าอากาศ พุ่งตรงเข้าชนใจกลางป้อมปราการลอยของเหล่าปีศาจ แสงสีขาวเจิดจรัสยิ่งกว่าสิบดวงอาทิตย์ระเบิดออกอย่างกะทันหัน แม้แต่คนที่อยู่ไกลถึงพื้นดินยังมองเห็นก้อนแสงที่กลืนกินป้อมปราการมหึมาทั้งหลังได้ชัดเจน
ป้อมปราการลอยทั้งหลังสั่นสะเทือนรุนแรงในพริบตา กำแพงเมืองแตกร้าวตามซอกแผลที่ระเบิดออกแล้วพังทลายลงทีละส่วน เหล่าปีศาจนับไม่ถ้วนที่วิ่งหนีไม่ทันถูกพลังเทพระเบิดจนกลายเป็นเถ้าธุลี ซากชิ้นส่วนที่ลุกไหม้ควันดำปะปนกับแขนขาอันขาดสะบั้นของปีศาจตกลงสู่พื้นดินระเบิดเป็นจังหวะ
“ติง! กำจัดปีศาจขั้นสูง แต้มบุญ +30”
“ติง! กำจัดราชันปีศาจ แต้มบุญ +50”
“ติง! กำจัด......”
“ติง! ขอแสดงความยินดี แต้มบุญสะสมถึงเกณฑ์ที่กำหนด ต้องการทำพิธีล้างบาปครั้งที่สามทันทีหรือไม่”
“ไม่”
อวิ๋นเช่ออาศัยคลื่นระเบิดถอยกลับลงมายังพื้นดิน ช่วงที่ลงพื้นเท้าก็โยกเยกเล็กน้อย ครู่นี้ต่อเนื่องตัดสังหารจ้าวแดนนรกแล้วยังผนึกรอยร้าวระเบิดป้อมปราการ พลังเทพแทบถูกสิ้นเปลืองไปเจ็ดส่วน ตันเถียนเกิดความรู้สึกว่างเปล่าขึ้นเป็นระลอก
ม่อหน่ารีบเดินเข้ามาประคองเขาไว้ทันที ขมวดคิ้วถามว่า “เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง บาดเจ็บหนักขนาดนี้ จะหาที่พักฟื้นสักแห่งก่อนดีหรือไม่”
อวิ๋นเช่อโบกมือ แล้วเงยหน้ามองป้อมปราการลอยที่เริ่มเอียงคลอนและจมต่ำลง กล่าวเสียงหนักแน่นว่า “นี่เป็นเพียงป้อมปราการลอยปีศาจหนึ่งในนับไม่ถ้วนเท่านั้น คนที่เมืองหลวงเข้าที่หลบภัยครบทุกคนหรือยัง!”
ม่อหน่ารายงานอย่างรวดเร็วว่า “ประมาณเจ็ดส่วนของประชาชนเข้าที่หลบภัยที่ใกล้ที่สุดแล้ว และเปิดม่านพลังงานได้สำเร็จ ที่เหลืออยู่ข้างนอกไม่ใช่ตายในปากปีศาจก็หลบซ่อนตามที่อื่น ผู้บัญชาการได้ส่งหน่วยรบพิเศษเรื่องเหนือธรรมชาติออกไปช่วยเหลือแล้ว แต่พวกนั้นจะฝืนต่อได้อีกนานเพียงใด ก็คงต้องดูดวงของพวกเขาเอง”
อวิ๋นเช่อพยักหน้า สายตากลับไปมองเทพราชอาณาจักรชิงลวนที่ขอบฟ้า “พวกเจ้าก็เข้าที่หลบภัยเถอะ จากนี้ไปเหล่าปีศาจจะยิ่งเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ”