ฟู่ชิงถูกยั่วจนกระทืบเท้าเล็ก ๆ ปึงปัง โบกมือข้างเดียว กางอาณาเขตที่เต็มไปด้วยโซ่สีดำ ห่อหุ้มอวิ๋นเช่อกับฉินเคออีไว้ในพริบตา
“ระวังหน่อย” ฉินเคออีดึงแขนอวิ๋นเช่อ เตือนอย่างเป็นห่วง
อวิ๋นเช่อพยักหน้า “วางใจเถอะ เธอยังทำร้ายข้าไม่ได้”
เห็นเพียงมุมปากอวิ๋นเช่อยกขึ้นเล็กน้อย บนร่างพลันระเบิดกลิ่นอายมหาศาล กลิ่นอายนี้แผ่ขยายออกไปราวกับคลื่นบ้าคลั่ง สะเทือนอาณาเขตที่เต็มไปด้วยโซ่สีดำจนสั่นคลอนแทบพังทลาย
เขาโบกชายแขนเสื้อ พลังแห่งกฎเฉพาะตัว ‘ทรายเจ็ดสี’ พวยพุ่งดุจละอองดาว ปะทะกับโซ่สีดำพวกนั้น เกิดเสียง ‘ฉี่ฉี่’ ดังไม่หยุด โซ่สีดำค่อย ๆ สลายหายไปภายใต้การกัดกร่อนของทรายเจ็ดสี
“นี่... เหลือเชื่อขนาดนี้เลยหรือ? แค่พลังแห่งกฎแท้ ๆ กลับกัดกร่อนอาณาเขตขั้นเซียนของข้าได้? เจ้าโกงนี่นา!”
ฟู่ชิงเบิกตากว้าง ไม่อยากเชื่อกับภาพที่เห็นตรงหน้า
“โกง? เจ้าลองโกงให้ข้าดูหน่อย!”
“กระบวนท่าเทพสี่ท่า ใจไร้ตัวตน ทุกสิ่งรวมเป็นหนึ่ง!”
อวิ๋นเช่อหัวเราะเยาะ ก้าวเท้าออกไป ปรากฏตัวตรงหน้าอีกฝ่ายในพริบตา หมัดทุบใส่โดยไม่ปรานีแม้แต่น้อย
“น่า... น่ากลัวอะไรอย่างนี้!”
“ตายแน่ ตายแน่ ตายแน่ ตายแน่...”
ฟู่ชิงแผดร้องในใจ ใบหน้าเล็กซีดขาว นางรีบเอาโลงเงินระดับเทพมากันตรงหน้า แล้วอัญเชิญบัลลังก์ระดับเทพออกมา ดูเหมือนยังไม่พอ ยังใช้ไม้ตายสุดท้าย เกราะวิญญาณระดับขั้นจักรพรรดิแปลงกายออกมา
ทว่า เมื่อหมัดอวิ๋นเช่อปะทะโลงเงิน พริบตานั้น โลงเงินระดับเทพก็ระเบิดทันที หมัดยังไม่หมดแรง ยังคงซัดไปทางบัลลังก์ต่อ