ชายวัยกลางคนตกใจจนร้องลั่น พยายามจะปล่อยมือถอยหนี แต่ดาบถูกอวิ๋นเช่อกดไว้มั่น แม้ครึ่งนิ้วก็ดึงกลับไม่ได้ ได้แต่จ้องดูพลังเซียนของตนถูกกลืนกินทีละคำ ๆ
แค่ไม่ถึงสิบกว่าลมหายใจ พลังเซียนที่เคยพุ่งพล่านของชายวัยกลางคนก็เหือดแห้งไปกว่าครึ่ง เขาจ้องมองใบหน้าเยาว์วัยของอวิ๋นเช่อ ในที่สุดความหวาดกลัวก็บังเกิด คำรามเขี้ยวฟันจะบีบแตกแผ่นป้ายขอความช่วยเหลือริมเอว
อวิ๋นเช่อระวังท่านี้ไว้แต่แรก หมัดซ้ายพุ่งออกไปทันที ทุบเข้าที่อกเขาโดยตรง ขัดจังหวะการบีบแผ่นป้าย พลังหมัดทะลุร่างเข้าไป กระแทกจนหลอดเลือดหัวใจของเขาแตกละเอียด
"เมื่อมาแล้ว ก็อยู่ไปซะ!" อวิ๋นเช่อออกแรงที่มือ ดึงดาบคืนทันที "วันนี้ข้าจะบอกเจ้าให้รู้ว่า แผ่นดินแดนเซียนนี้ ไม่ใช่ที่ที่พวกเจ้าพันธมิตรเก้าเซียนจะมาริษยา!"
ชายวัยกลางคนแจ้งความเจ็บปวด พลังอากาศของเจินเซียนเจ็ดรอบรอบกายระเบิดออกมาราวพายุ แสงอนุภาคเซียนประกอบร่างกันอย่างรวดเร็วกลายเป็นดาบเซียนเทคโนโลยีสองเล่มยาวสั้นต่างกัน วาดเบา ๆ เพียงหนึ่งที อากาศก็ปรากฏรอยดำเป็นทาง ๆ เห็นได้ชัดว่าคมเขี้ยวน่าสะพรึงเพียงใด
"คิดว่ามีเล่ห์กลอันแปลกประหลาดเพียงเล็กน้อยก็จะอวดดีต่อหน้าเจินเซียนอย่างข้ากระนั้นหรือ วันนี้ข้าจะให้เจ้าได้เห็นว่าอะไรคือการผสานพลังเซียนกับเทคโนโลยี"
อวิ๋นเช่อตั้งใจจะฉวยดาบอนุภาคเซียนเล่มยาวของอีกฝ่ายมาศึกษาดู แต่สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจคือ วิชาระดับนี้กลับแยกออกจากเจ้าของไม่ได้ พอหลุดพ้นจากมือเจ้าของเพียงเล็กน้อย อาวุธอนุภาคเซียนก็จะสลายหาย นับว่ากดขี่เคล็ดมือจับโจรสิบพันภพของเขาได้ถึกจริง
"น่าสนใจอยู่เหมือนกัน ดูเหมือนเล่ห์กลของพันธมิตรเก้าเซียนจะอาถรรพ์ยิ่งกว่าที่ข้าคิดอีก"
อวิ๋นเช่อมิได้รีบร้อนวู่วาม เคล็ดมหาสิบหมื่นแปรกลืนหยวนรอบกายยังคงหมุนเวียนไม่หยุด ตราบใดที่อีกฝ่ายกล้าออกมือ พลังเซียนมาเท่าไรเขากลืนได้เท่านั้น มิได้เกรงกลัวอีกฝ่ายแม้แต่น้อย