เล่อว่านผิงมองดูแสงปีศาจคลุกคลีในดวงตาของอวิ๋นเช่อ ตัวสั่นจนไม่กล้าสะท้อนแม้แต่นิด รีบร้อนเอ่ยปาก
"หวังเฉียงนำศิษย์ผู้เลือกสรรอีกห้าคน เดินทางไปยังซากเตาเม็ดยาโบราณในส่วนลึกของเหมือง บอกว่าที่นั่นยังหลงเหลือเพลิงเทพของปฐมบูรพาแห่งวิถีด่านยา จะนำกลับไปถวายเป็นของขวัญแด่อาจารย์"
อวิ๋นเช่อออกแรงที่ปลายนิ้ว ดึงเพลิงเทพที่เหลืออยู่ทั้งหมดของเล่อว่านผิงออกจนหมดสิ้น พรากพลังบำเพ็ญของมันไปโดยสิ้นเชิง แล้วโยนให้ศิษย์สำนักด่านยาที่ยืนอยู่ข้าง ๆ คุมขัง ก่อนหันไปบอกซูจื่อยวน "ไป เราไปยังซากเตาเม็ดยาโบราณกัน"
ซูจื่อยวนปรับสีหน้าเรียบร้อยแล้ว ได้ยินดังนั้นจึงพยักหน้านำทาง ระหว่างเดินก็กระซิบกับอวิ๋นเช่อ
"เฮ้! เจ้าสังเกตหรือไม่ ม้วนหนังสือโลกของพวกนี้ดูเหมือนจะระบุตำแหน่งสถานที่ที่มีโชควาสนาได้อย่างแม่นยำโดยตรง มันเหลือเชื่อจริง ๆ"
อวิ๋นเช่อพยักหน้า "อาจเป็นเพราะความพิเศษของม้วนหนังสือโลกนั่นแหละ แต่เพลิงเทพที่ปฐมบูรพาแห่งวิถีด่านยาทิ้งไว้ย่อมไม่ใช่สิ่งที่ง่ายนักจะคว้าได้ พวกเราไปกัน"
ฝีเท้าของอวิ๋นเช่อไม่หยุด น้ำเสียงแฝงความเย็นชา "ดีเลย ข้าก็อยากเห็นสักครั้งว่าศิษย์ที่เซี่ยวฮั่วฮั่งสั่งสอนมานั้น มีฝีมือสักกี่มากน้อย"
เดินลึกตามช่องเหมืองไปราวครึ่งชั่วยาม ทางเดินเบื้องหน้าค่อย ๆ เปิดกว้าง พลังวิญญาณร้อนแรงพุ่งเข้าประสาท มองไกล ๆ ก็เห็นเตาด่านยาขนาดยักษ์ครึ่งหนึ่งฝังอยู่ในผนังหิน
เตาด่านยาสูงราวสิบกว่าจั้ง ปากเตาพ่นเปลวเพลิงสีทองอ่อน รายล้อมด้วยนักบำเพ็ญหกคนในเครื่องแบบพันธมิตรเก้าเซียน หัวหน้าคือหนุ่มชุดกำมะหยี่กำลังยกมือเรียกเรียกเพลิงเทพภายในเตาด้วยเพลิงเทพ หมายจะดึงมันออกมา