เวลาผ่านไปสิบกว่านาที หลินตัวศิษย์น้องคนที่สองก็เดินทางมาถึง แต่ผู้ที่มาไม่ได้มีเพียงนางเท่านั้น ยังมีฉินอีชิง ภรรยาผู้ซึ่งอวิ๋นเช่อยังจำแนกความสัมพันธ์ไม่ได้สักที
ตั้งแต่ฉินเคออีกับอีเคอชิงหลอมรวมเป็นฉินอีชิง ความใกล้ชิดระหว่างทั้งสองก็ลดน้อยลงมาก แม้อีกฝ่ายจะเข้าร่วมอาณาจักรเทพชิงหลวนอย่างเป็นทางการแล้วก็ตาม แต่นับแต่นั้นทั้งสองก็ไม่เคยร่วมหลับนอนด้วยกันอีก
เขาเดาว่า ความรู้สึกที่อีเคอชิงมีต่อเชอยุน ย่อมเหมือนกับความรู้สึกที่เขามีต่อฉินเคออี แม้จะไม่ถึงกับรักใคร่หวนพร้อม แต่อย่างน้อยก็เคยรักมาแล้ว!
นั่นแปลว่า ฉินอีชิงคงมีความทรงจำและความรู้สึกชุดนี้อยู่ เขาชะนีเองยังเป็นผู้อยู่เบื้องหลังการตายของเชอยุน นางน่าจะเกลียดชังเขาอยู่ใช่ไหม!
"ทำไมเจ้าถึงมาด้วย?" อวิ๋นเช่อหันไปถามฉินอีชิง
ฉินอีชิงขมวดคิ้วเล็กน้อย "อะไรกัน? ข้ามาไม่ได้รึ? ดูท่าเจ้าจะตั้งใจหลบหน้าข้าอยู่เหมือนกันนี่"
อวิ๋นเช่อส่ายศีรษะ "เจ้ามาด้วยก็ยังดี เจ้ามีเทพตราผู้สร้างโลกคุ้มกาย เรือนกายเหนือกว่าผู้อื่นไกล งั้นก็ไปด้วยกันเถิด!"
ม่อหน่ากับเจียงฉาแอบชำเลืองมองฉินอีชิงผู้มีผิวสีข้าวสุกที่งามเลื่อง แววตาเต็มไปด้วยความพลักพรึง
ทั้งสองยังจดจำภาพที่นางเปิดอาณาจักรอสูร กลายร่างเป็นมารสังหารศัตรู ช่างทรงพลังและงดงามนัก!
ม่อหน่ากระซิบเสียงเบา "ดูท่าทาง พี่สาวฉินคนนี้กับผู้บัญชาการใหญ่ ความสัมพันธ์คงไม่ธรรมดา"
เจียงฉาพยักหน้าเงียบ ๆ รู้สึ้สมเพชและสิ้นหวังแทนน้องสาวฝาแฝดของตน