บรรดาศิษย์ลัทธิผ้าดำเบื้องล่างก้มกายคำนับพร้อมกัน เสียงรับคำดังกึกก้องดั่งสึนามิถล่ม สั่นสะเทือนป่าไผ่ให้พลิกไหวระริก
เล่อเจิ้งเซียงหลิงลดเสียงลง "ดูท่าพวกมันกำลังจะชุบชีวิตผู้ใดที่น่าสะพรึงกลัวนัก ห้ามให้พวกมันสำเร็จเด็ดขาด ก่อนจะถูกจะกันเถิด เราบุกเผาล้างแท่นบูชาพวกมันเสียตอนนี้"
เล่อเจิ้งเซียงหลิงพยักหน้า ปลายนิ้วเริ่มลุกไหม้เป็นเปลวเพลิงสีเขียวอย่างเงียบ ๆ แต่เพียงกำลังจะเคลื่อนกาย ประมุขใบหน้าทองแดงกลับหันศีรษะกลับมาอย่างรวดเร็ว สายตามองตรงมายังที่ซ่อนของทั้งสอง เสียงแหบพร่าเย็นเยียบดั่งแทงให้อันสุด
"มาถึงแล้ว จะหลบซ่อนอยู่ทำไม ออกมารับความตายเสีย!"
อวิ๋นเช่อแท้จริงก็ไม่ได้ตั้งใจจะซ่อนต่อไป มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย มือขวาชี้ออกไปต่อเนื่อง ตราปฐพีราชันย์เปลี่ยนแปลงพุ่งเข้าใส่ผู้คนที่อยู่ ณ ที่นั้นเป็นดอก ๆ
ชั่วขณะนั้นเอง ใบหน้าของทุกคนเปลี่ยนสีอย่างรุนแรง รู้สึกดั่งช่องท้องด้านหลังหดเกร็ง ความปรารถนาอันรุนแรงที่จะขับถ่ายพุ่งเข้ามา ห้ามใจไว้ไม่อยู่เลย
แต่ยังไม่จบ อวิ๋นเช่อเพื่อให้ต่อสู้ได้ง่ายขึ้น ใช้วิชาวจรรยาเทพแก้อักขระปริศนา ถอนป้องกันบนตัวทุกคนออกจนหมดสิ้น เหลือไว้เพียงกางเกงชั้นในเพียงผืนเดียว
"เราบุกเถิด รีบรานเร็ว!"
คำยังไม่ทันจบ เล่อเจิ้งเซียงหลิงก็พุ่งออกไปเป็นคนแรก เปลวเพลิงสีเขียวทั่วร่างลุกทะยานขึ้นฟ้า กวาดคลื่นไฟหลายสายเข้าซัดศิษย์ลัทธิผ้าดำโดยรอบ ผู้ใดโดนเพลิงต้องถูกเผาจนแม้แต่ผ้าดำก็ไม่เหลือ ร้องลั่นกลิ้งแกล้งอยู่พื้น ไม่นานก็กลายเป็นเถ้าธุลี