อีกห้าคนที่เหลือต่างก้าวออกมาหนึ่งก้าวเช่นกัน สัตว์มารมังกรคุกนรกพันธนาการของเย่จื่อหลง เสือดาวสายฟ้าจื่อหยางของหลินฟาน เทวไม้ของเต่าควง น้ำยาไร้รูปของม่อฉีหลิน และอสูรสี่เท้าวชิระของเฉินติงอัน ผุดพรายขึ้นมาพร้อมกัน กลายเป็นเกราะวิญญาณหลอมรวมเข้าสู่ร่างของแต่ละคน ก่อรูปเป็นชุดเกราะรบที่หาได้ยากและแกร่งกล้า
จีปั๋วต้าหัวเราะเสียงฮือฮา กล่าวว่า "ก็เพียงมหาเทพใหญ่ระดับสูงสุดเท่านั้น แม้อาศัยเกราะวิญญาณจะได้พลังครึ่งก้าวเทพปฐมสร้างมาอย่างฝืน ๆ แต่จะให้ชนะข้าทั้งสองที่เป็นครึ่งก้าวเทพปฐมสร้างแท้จริง ก็ยังไม่พอดูอยู่ดี ถิ่นร่างสถิต วันนี้ถึงเวลาถูกลบชื่อออกเสียที"
เสียงคำพูดเพิ่งจางหาย ร่างของจีปั๋วต้าก็หายวับไปจากที่เดิมทันที พลังมิติสีม่วงอ่อนบิดเบี้ยวแสงรอบกาย วินาทีถัดมาปรากฏกายอยู่ตรงหน้าทั้งหลาย ลมฝ่ามือพร้อมคมแหล่งแหวกมิติฟันตรงลงที่เสี่ยวหัวฮัวผู้อยู่หน้าสุด
เสี่ยวหัวฮัวมีการระแวงระวังมาแต่แรก เปลวเพลิงเทพไฟทั่วร่างระเบิดออกอย่างกึกก้อง มิได้ถอยกลับกลับก้าวเข้าปะทะกับลมฝ่ามือนั้น แต่กลับถูกพลังมิติกระชากจนถอยหลังไปสามก้าว ฝ่ามือแตกเป็นบาดแผลเลือดซิบนับไม่ถ้วน
เย่จื่อหลงยืมโอกาสนั้นปลุกมังกรคุกนรกพันธนาการ อุ้งเล็บมังกรสีดำพร้อมพันธนาการเทวะคว้าเข้าที่สะโพกหลังของจีปั๋วต้าจากด้านข้าง
จีปั๋วต้ามิแม้แต่จะเงยหน้ามองกลับ แค่สะบัดมือออกมาเป็นรอยสลัดมิติหนึ่งท่อน ฟันอุ้งเล็บมังกรจนเป็นรอยบาดเลือด มังกรคุกนรกพันธนาการเจ็บปวดคำรามลั่น ความหฤหร้านก็ทุเลาลง
อีกด้านหนึ่ง เหมิงยิ่วมองการสวนกลับของทั้งหกคนก็มิได้ตื่นตระหนก แต่เข็มพิษดำสนิทเต้นระริกปลายนิ้วเขาไม่หยุด ทุกเข็มล้วนมีพิษร้ายที่กัดกินพลังเทวะ เต่าควงสวมเกราะเทวไม้พุ่งเข้าชนอย่างไม่คำนึง