“นี่คือหมัดสุดท้ายของข้า ถ้าเจ้ายังรับได้อีก ก็ถือว่าเจ้าชนะ”
พูดจบ อวิ๋นเช่อหยิบของวิเศษแห่งมหาวิถี กระบี่ชางซวี ออกมา ก่อนเปล่งเสียงต่ำลึก “เทพอัคนี...ท่วงท่ามหาวินาศ!”
ทันทีที่เสียงสุดท้ายดับลง กระบี่ชางซวีก็สั่นสะเทือนรุนแรง แต่ก็ไร้ผล
พลังแห่งแก่นต้นทั้งหมดภายในกระบี่ถูกอวิ๋นเช่อบีบดึงออกมาด้วยแรงฝืน รวมเป็นหนึ่งจุด ตรงเข้าหาคนทั้งสองที่กอดกันอยู่
อวิ๋นจิ้นเตือนว่า “เคออี ระวังเอ๊ย นี่คือทักษะการต่อสู้สายบูชายัญที่ต้องห้าม ยิ่งวัตถุบูชายัญยังเป็นของวิเศษแห่งมหาวิถี พลังทำลายจึงรุนแรงสุดประมาณ!”
ฉินเคออีพยักหน้า สีหน้ากลับเคร่งเครียดขึ้นทันที หมอกมารสีแดงชาดรอบกายนางพุ่งทะยาน ฟ้าดินทั้งมวลถูกย้อมเป็นสีเลือดอันเยิ้มเยียบ
พลังแห่งยมโลกลึกในอาณาจักรมารถูกนางปลุกเรียกออกมาจนหมดสิ้น รวมตัวเป็นกำแพงมารสีเลือดซ้อนทับเป็นชั้นเป็นชั้นเบื้องหน้า ทุกชั้นลงอักขระมารโบราณบิดเบี้ยวเต็มพื้น แผ่กลิ่นพลังมรณะที่ทำให้หัวใจสั่นคลอน
กระบี่ชางซวีพร้อมเปลวเทพเพลิงที่เผาผลาญสรรพสิ่ง พุ่งกระแทกกำแพงมารพร้อมเสียงแหลมคมทิ่มแทงฟ้า เปลวเพลิงแดงชาดระเบิดออกทันที กำแพงมารทีละชั้นละลายหายวูบวาบในเปลวเทพเพลิง คลื่นร้อนผลักให้ฉินเคออีถอยหลังต่อเนื่อง แขนที่กุมโล่มารถูกลาวาไหม้เป็นแผลดำไล่ไปทั่ว
อวิ๋นจิ้นเห็นเช่นนั้น จึงถ่ายพลังผานกู่สีแดงทองที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดให้ฉินเคออี ขวานศึกเปิดฟ้าหมุนวนช้า ๆ เบื้องหน้าทั้งสอง พลังเปิดฟ้าที่ไหลล้นจากใบขวานฟันเปลวเทพเพลิงขาดออกเต็มแรง ยันกระบี่ชางซวีที่พุ่งเข้ามาเอาไว้ได้เพียงเสี้ยววินาที
