อวิ๋นเช่อมองต้วนหลาง มุมปากยกขึ้นเป็นรอยหัวเราะเยาะเย้ย
“ที่แท้มหาวิหารฮวงเทียนก็แอบสวามิภักดิ์ให้อีกจักรวาลมาแล้วสินะ ข้าสงสัยมานานว่าเหตุใดการรุกรานของอีกจักรวาลจึงมาเร็วผิดธรรมชาติเช่นนี้ ที่แท้ก็เพราะกบฏอย่างเจ้านี่แอบก่อกวนอยู่ข้างใน”
ต้วนหลางชี้ฟ้าหัวเราะก้อง เสียงหัวเราะเต็มไปด้วยความสำราญที่บิดเบี้ยว
“ผู้ชนะคือราชันย์ ผู้แพ้คือโจร มีอะไรมาเรียกว่ากบฏ! ตราบใดที่อีกจักรวาลยึดพิภพนี้ได้ ข้าต้วนหลางก็คือขุนนางผู้สถาปนาราชวงศ์ ยิ่งกว่าการต้องก้มหัวอยู่ใต้อำนาจเจ้านับหมื่นเท่า!”
“ช่างฝันไกลนัก”
เสียงอวิ๋นเช่อจบลง พลังเซียนสีบริสุทธ์ขาวรอบกายพลันคลื่นไหลกล้า บัญชีผนึกเทพส่งเสียงกึกก้อง ลายเทพไม้นับไม่ถ้วนพุ่งทะยานออกจากบัญชี แผ่ไปตามพื้นปฐพี คลุมทั้งสมรภูมิเข้าไว้ภายใต้ลายเทพทันที
“เจ้าอยากเป็นหมาขี้เถ้า ข้าจะบรรจงประสงค์ให้ วันนี้ข้าจะเริ่มจากเจ้าก่อน”
ใบหน้าต้วนหลางบึ้งตึง ยกมือดึงดาบสงครามฮวงเทียนออกจากด้านหลัง พลังมืดมิดไหลบ่าออกมาจากใบดาบ ภายในนั้นยังปนเปื้อนพลังสังหารของอีกจักรวาล ชัดว่าถูกพลังของอีกจักรวาลปล้ำปนเปื้อนมานานแล้ว
“เจรจาโอ้อวดเสียเท่าไร! วันนี้หน่วยรบชั้นยอดทั้งวิหารของมหาวิหารฮวงเทียนอยู่ที่นี่ครบ ยังมีมิตรจากอีกจักรวาลคอยหนุนหลัง เจ้าคิดว่าจะยังได้เปรียบเหมือนครั้งก่อนอีกหรือ!”
เสียงยังไม่จาง บรรดาผู้บำเพ็ญแห่งมหาวิหารฮวงเทียนก็พุ่งเข้าปะทะตามต้วนหลาง ทุกคนห่อหุ้มด้วยพลังสังหารของอีกจักรวาล ดวลตายไม่เกรงกลัวเสียชีวิต พุ่งเข้าแนวรบของกองทัพพันธมิตรมังกร