อวิ๋นเช่อขมวดคิ้วยกเอกสารขึ้นมาเปิดดู ถึงได้นึกขึ้นได้ว่าต้นฉบับร่างนี้ยังมีภรรยาอีกคนคือเจียงม่อ
ฝ่ายหญิงเองก็มาจากตระกูลใหญ่ที่มีชื่อเสียง หน้าตางดงามระดับทำลุ่มทลายเมือง ฝีมือก็เลิศล้ำ การมาแต่งงานกับเจ้าของร่างเดิมที่เป็นแค่หนุ่มเกเรนี้ ก็นับเป็นการแต่งต่ำอยู่แล้ว
แต่ต้นฉบับร่างนี้กลับไม่เคยรู้จักค่าของความประณีตเลย คืนส่งตัวเข้าห้องหอยังไม่ได้อยู่บ้าน หลังแต่งงานก็ไม่เคยแตะมือของหญิงอื่นแม้แต่ครั้งเดียว
ที่สำคัญ ยังหมุนวนอยู่ราวกับแมลงวันตัวฉุดรอบตัวเจาเชี่ยนเชี่ยนทั้งวัน กระทั่งเพื่อช่วยเจาเชี่ยนเชี่ยนออกหน้า ยังลงมือหน่วงโครงการของตระกูลเจียงไปหลายงาน จนล่าสุดทั้งตระกูลเจียงเละเทะจนแทบไม่ทันหายใจ
อวิ๋นเช่อไม่ลังเล ยังไม่มีความสัมพันธ์จริงกันอยู่แล้ว งั้นก็ปล่อยหญิงคนนี้ไปแทนต้นฉบับร่างนี้ซะเลย!
"ได้ ฉันเซ็น"
ในดวงตาของกู้เหยียนวาบผ่านความประหลาดใจ เขาไม่คิดว่าน้องชายเสื่อมทรามคนนี้จะเด็ดขาดขนาดนี้ จริง ๆ ไม่สนใจเจาเชี่ยนเชี่ยนแล้วจริงหรือ หรือแอบมีแผนอื่นแอบแฝง!
ถ้ารู้ล่วงหน้าว่าง่ายขนาดนี้ นางก็ไม่ต้องมาเอง จริง ๆ แล้วไม่อยากเห็นหน้าน้องชายเสื่อมทรามคนนี้แม้แต่นิดเดียว
ระหว่างที่ยังงงอยู่นั้น น้องชายคนนั้นก็ยื่นสัญญาหย่าที่เซ็นชื่อเรียบร้อยแล้วมาให้
กู้เหยียนรับเอกสารมาด้วยสีหน้าเย็นชา แล้วพูดไร้อารมณ์ "หวังว่าเจ้าจะไม่ลืมข้อตกลงในสัญญา ไม่อย่างนั้น แม้แม่จะเป็นห่วงเจ้า คราวนี้ก็จะไม่มีทางให้เจ้าก้าวเข้าประตูตระกูลกู้ได้อีกแม้แต่ก้าวเดียว"
พูดจบ กู้เหยียนก็หันหลังเดินจากไปทันที ราวกับอยู่ต่ออีกเพียงครู่เดียวก็จะรู้สึกขยะแขยง
เรื่องตระกูลกู้นั้น อวิ๋นเช่อไม่สนใจ แต่เมื่อมีที่อยู่สำเร็จรูปอยู่แล้ว ก็ไม่อยากเสียเวลาไปวุ่นวายอะไร
ตอนนี้สำคัญที่สุดคือหาความกระจ่างว่าทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่ และวิธีกลับไปยังไง
ขณะนั้นเอง โทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น ชื่อผู้โทรบันทึกไว้ว่า 'เชี่ยนเชี่ยน' — ต้นฉบับร่างนี้เองที่ตั้งชื่อเจาเชี่ยนเชี่ยนไว้เป็นรายการพิเศษด้านบนสุด