อวิ๋นเช่อร้องตะโกนดังลั่น ร่างพุ่งออกไปแล้ว แสงดาบแวบวับต่อเนื่อง เพียงพริบตาก็ฟันสะเทินปีศาจตัวที่อยู่หน้าสุดล้มลง อีกสองตัวเห็นกำลังหนุนมาถึง กลับถูกกระตุ้นให้โกรธคฤหาสน์ ละทิ้งเซียนจิ้งอวิ๋นไว้เบื้องหลัง แหงนปากกว้างราวโลหิตแล้วพุ่งเข้าใส่อวิ๋นเช่อ
อวิ๋นเช่อไม่ตื่นตระหนก ชิดตัวหลบการพุ่งชกของตัวแรก แล้วสวนมือฟันดาบทะลุหัวใจด้านหลังของมัน ตามด้วยดูดพลังมารออกจนสิ้นสุด อีกตัวยังไม่ทันตั้งตัว ก็ถูกอวิ๋นเช่อที่ตามมาทันฟันศีรษะขาด เพียงชั่วอันสั้น ปีศาจทั้งสามตัวถูกกำจัดสิ้น ได้สะสมพลังมารเพิ่มอีกสองพันแปดร้อยหน่วย ตอนนี้รวมทั้งสิ้นห้าพันหนึ่งร้อยหน่วย
เขารีบพยุงจิ้งอวิ๋นนั่งลงบนก้อนหินก้อนหนึ่ง หยิบโอสถสมานแผลออกมาให้นางรับประทาน แล้วพันผ้าปิดบาดแผลให้เรียบร้อย จึงเอ่ยขึ้น
"อาจารย์กำลังพักฟื้นอยู่แถวหน้าผาเตี้ยนั่น ตอนนี้พวกเราไปสมทบกัน รอให้อาการบาดเจ็บของท่านทั้งสองนิ่งแล้ว พวกเราจะฝ่าฝันสะสมพลังมารหาช่องทางไปพร้อมกัน แล้วค่อยคิดหาวิธีออกไปจากที่นี่ช้า ๆ"
เซียนจิ้งอวิ๋นหายใจฮือใหญ่ พยักหน้าตอบว่า "ตอนที่ข้าถูกดูดเข้ามา ศีรษะโดนกระแทก ตื่นมาก็อยู่แถวนี้ ตั้งใจจะมุ่งลงสู่ที่ราบต่ำหาแหล่งน้ำ ไม่คิดว่าจะพลาดพลั้งบุกเข้าถ้ำปีศาจเสียก่อน โชคดีที่เจ้ามาทันเวลา"
เมื่อทั้งสามคนสมทบกันแล้ว จิ้งอวิ๋นกับเยว่หมิงชาต่างดูแลเอาใจใส่กันบำบัดบาดแผล ส่วนอวิ๋นเช่อออกไปล่าปีศาจสะสมพลังมารทุกวัน เพียงสามวัน ก็สะสมได้เต็มสิบหมื่นหน่วย
พักฟื้นจนเพียงพอแล้ว ทั้งสามจัดการข้าวของ ให้เสินอู่นำทาง มุ่งหน้าสู่ปากภูเขาไฟที่มีผนึกประตูอยู่