ทันทีถัดไป เสียงคำรามด้วยความทุกข์ทรมานสี่เสียงก็ดังขึ้นพร้อมกัน
ทุกคนเห็นเพียงเงาสี่ดวงแวบผ่านไป ผู้อาวุโสแห่งตำแหน่งเทพชั้นสูงทั้งสี่ที่เมื่อครู่ยังคุกรุ่นไปด้วยอำนาจ ก็ถูกปัดกระเด็นออกไปราวกฤษณ์ขาดด้าย ปะทะเข้ากำแพงของที่พักทางห่างจนดังสนั่น ไม่มีใครรู้ว่าเป็นความตายหรือยังมีชีวิตอยู่
ทุกอย่างเกิดขึ้นในพริบตา เร็วจนไม่ทันตั้งตัว
หวงต้าและเจ้าหมิงเวย์แม้จะตกใจ แต่ก็ยังรับได้อยู่ นานที่สุดแล้ว มู่หรงซวนก็คือเทพสวรรค์ แม้จะด้อยกว่าพวกเขา แต่นั่นก็คือเทพสวรรค์จริง ๆ!
"ฮึม! ดูท่าจะมีฝีมือไม่เลวจริง! เข้าประชิดพร้อมกันเถอะ อย่าให้นางได้มีโอกาสออกมือ"
ทั้งสองฝีมือไม่ธรรมดา หวงต้าเป็นเทพสวรรค์ช่วงปลาย ส่วนเจ้าหมิงเวย์อยู่ระดับสูงสุดของเทพสวรรค์ เมื่อร่วมมือกัน แม้ฮั่วจิ้นฉางจะมีพรสวรรค์เหนือกว่าชน มีวิธีการต่อกรกับศัตรูที่เหนือขั้นตนเอง ยามนี้ก็เริ่มรู้สึกตึงตัวขึ้นมา
ดวงตางามของฮั่วจิ้นฉางเย็นเยียบลง กำลังจะใช้สมบัติพิเศษที่อวิ๋นเช่อมอบไว้สังหารศัตรูลงในพริบตา ชายหนุ่มบนรถล้อผู้หนึ่งก็ทิวตัวลงจากฟ้า
ชายหนุ่มหน้างามราวกหยกแกะสลัก แม้ร่างจะพิการบกพร่อง แต่กลับแผ่ว่าด้วยความหยิ่งผยางและสง่างามอันหาคำบรรยาย ราวกถือกำเนิดมาเหนือกว่าสรรพสิ่ง
"ฮึ! ผู้ชายใหญ่สองคน ร่วมกันรังแกผู้หญิงคนเดียว อาณาจักรเทพชิงฟงของพวกเจ้าก็ทรุดโทรมลงทุกทีเลยสินะ"
รถล้อแตะพื้นโดยไร้เสียง แต่อากาศภายในที่พักทางห่างทั้งหมดกลับตึงหนักขึ้นทันที สังหารณ์อันดุร้ายของหวงต้าและเจ้าหมิงเวย์พลันหดหายไปเองโดยไม่อาจขัดขืน ดวงตาที่มองชายหนุ่มเปี่ยมด้วยความตกตะลึงและความหวาดระแวง
"เป็นเจ้า...บุตรชายเทพเทียนซิง! เจ้ามาที่นี่ได้อย่างไร?!" หวงต้าอุทานเสียงหลง สีหน้าเปลี่ยนเป็นด่างพร้อยทันที