อวิ๋นเช่อใจในดีใจไม่น้อย ถ้าสามารถคว้ารางวัลนี้ไว้ได้ การที่สำนักเทพชิงหลวนหลิวกวงจะก้าวขึ้นเป็นสำนักเทพขั้นตำนานก็ใกล้เพียงฝ่ามือ
ณที่นั้นตึงเงียบราวหลุมศพ เสียงเดียวที่ดังคือพายุปีศาจกรีดร้องกวาดเอาฝุ่นธุลีบนพื้น ส่งเสียงครวญครางราวผีร้องทุกข์
ราชามังกรปีศาจแห่งคุกมืดมรณะสิ้นแล้ว แต่ข่าวที่นางทิ้งไว้นั้นกลับเหมือนหินก้อนมหึมา ทับถมหัวใจของทุกคนหนักหน่วง
อวิ๋นเช่อโบกมือเก็บศพราชามังกรปีศาจแห่งคุกมืดมรณะเข้าไป ก่อนเอ่ยว่า "เปิดกล่องสมบัติกันก่อนดีกว่า! ทีไหนจะรู้ บางทีภายในนั้นอาจมีวิธีออกไปข้างนอกซ่อนอยู่"
ทันทีที่กล่องสมบัติเปิดออก แสงเจ็ดสีระยิบระพับพุ่งทะยานขึ้นฟ้า ฉายให้แดนลับที่มืดมิดสว่างไสวราวกลางวันแค่นั้น
ท่ามกลางแสงนั้น สิ่งของนับไม่ถ้วนที่แผ่พลังอันทรงฤทธิ์ค่อย ๆ ลอยขึ้นมา มีทั้งแก่นมอนสเตอร์ที่เรืองแสงม่วงหม่น เปิ่นม้วนอันสลักด้วยอักขระโบราณ และชุดเกราะรบที่ไหลเลื่อนระยับด้วยแสงสองสีม่วงทอง แต่ที่มีมากที่สุดกลับเป็นบัตรรอยประทับหุบเหวปีศาจหลากสี
สายตาของทุกคนถูกดูดดื่มไปทันที ความหมดหวังในใจถูกกดทับไว้ชั่วขณะ
อวิ๋นเช่อหยิบบัตรรอยประทับหุบเหวปีศาจขึ้นหนึ่งใบ พบว่าบัตรพวกนี้ไม่ต้องปลุกพลัง บนบัตรก็แสดงค่าพลังออกมาแล้ว แถมเพิ่มแบบถาวรอีกด้วย ล้ำค่าอย่างยิ่ง หากแต่บัตรแต่ละระดับใช้ได้สูงสุดเพียงสามใบเท่านั้น
ผู้อาวุโสไป๋เบ้าใจเบา ๆ ก่อนพูดขึ้นอย่างเขินอาย "อะเอ้อ... เมื่อครู่ต่อกรกับราชามังกรปีศาจแห่งคุกมืดมรณะ พวกเราก็ไม่ได้ช่วยอะไรนัก แต่รอยประทับหุบเหวปีศาจที่เพิ่มค่าพลังแบบถาวรนี่ต่อพวกเราช่วยได้อย่างมาก พวกเรายินดีนำทรัพยากรอื่นมาแลก ขอให้ผู้อาวุโสอวิ๋นโปรดแบ่งให้พวกเราผู้อาวุโสทั้งหลายคนละไม่กี่ใบ"
อวิ๋นเช่อก็ไม่เห็นแก่ตัว แจกบัตรลายดำคนละหนึ่งใบให้ผู้อาวุโสทั้งเจ็ด ส่วนบัตรลายฟ้ากับบัตรลายม่วงนั้น อย่าแม้แต่คิดเลย