อวิ๋นเช่อมีรอยยิ้มที่มุมปาก สวัสดิการระดับโชคดีเล็กน้อยเช่นนั้นย่อมไม่อยู่ในสายตาเขา เขาจะรอให้ถึงโชคดี หรือสวัสดิการที่ยิ่งใหญ่กว่าโชคดี จึงจะเลือกออกไปข้างนอก
“ต่อไปก็ควรเป็นหน้ากากตะกละแล้ว หากได้รับคุณสมบัติระดับเทพเช่นเดียวกับไร้ร่องรอยอีกสักอย่างก็คงดี”
อวิ๋นเช่อนำดอกไม้โลหิตทมิฬและเทพมงกุฎใจเทวาออกมา คั้นน้ำจากพืชสมุนไพรหายากทั้งสองชนิดมาผสมเป็นน้ำหมึก จากนั้นจึงเริ่มใช้พู่กันวาดลงบนหน้ากากตะกละ
“มีความน่าจะเป็นเพียง 15% ที่จะได้รับคุณสมบัติพิเศษ แต่ข้ามีรัศมีเทพบุตรอยู่ ความน่าจะเป็น 15% นี้น่าจะไม่ง่ายที่จะพลาด”
การวาดครั้งแรก ล้มเหลว ไม่สามารถกระตุ้นคุณสมบัติพิเศษ เพียงแค่เพิ่มความต้านทานไอมารของหน้ากากเล็กน้อย
การวาดครั้งที่สอง ล้มเหลว เพิ่มความต้านทานไอมารบางส่วน จนกระทั่งการวาดครั้งที่สามเสร็จสิ้น
“ติ๊ง! ยินดีด้วยที่ได้รับคุณสมบัติระดับเทพ การช่วงชิงไอมาร”
[การช่วงชิงไอมาร (ระดับเทพ): สามารถช่วงชิงไอมารที่สร้างความเสียหายจากฝ่ายตรงข้าม และเปลี่ยนเป็นแหล่งกำเนิดของหน้ากาก]
“คุณสมบัติหายากเช่นนี้ก็มีด้วย!”
ใบหน้าของอวิ๋นเช่อเต็มไปด้วยความประหลาดใจและดีใจ เมื่อมีคุณสมบัตินี้ ไอมารที่เป็นอันตรายถึงตายสำหรับผู้อื่น กลับกลายเป็นของบำรุงชั้นดีสำหรับเขา คุณสมบัตินี้ช่างโกงเกินไปแล้ว
สุดท้าย อวิ๋นเช่อเริ่มทำการจับฉวยจากความว่างเปล่าครั้งใหญ่ การจับฉวยครั้งแรกนี้ ไม่รู้ว่าจะจับของดีอะไรได้บ้าง?
“เริ่มการจับฉวย”
เมื่อเสียงของอวิ๋นเช่อสิ้นสุดลง ตรงหน้าเขาก็ปรากฏหลุมดำขึ้น ราวกับต้องการให้อวิ๋นเช่อยื่นมือเข้าไปค้นหา
อวิ๋นเช่อสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ค่อย ๆ ยื่นมือเข้าไปในหลุมดำ
ไม่นานนัก ปลายนิ้วของเขาก็สัมผัสกับวัตถุที่มีรูปร่างไม่แน่นอน เขาคว้ามันเบา ๆ แล้วดึงออกมา
ทันทีที่วัตถุนั้นหลุดพ้นจากหลุมดำ แสงก็สว่างจ้าขึ้น ที่แท้ก็คือผลึกเทพที่เปล่งแสงห้าสี