บรรดาศิษย์พันธมิตรเซียนในห้องรับระดับวีไอพีที่แน่นขนัดต่างเงียบกริบลงพร้อมกัน หันศีรษะมองประตูพร้อมเพียงตา บรรยากาศในห้องกลายเป็นอึมครึ้มขึ้นทันตา
เสิ่นชิงก้าวเข้ามาในห้องพร้อมคิ้วขมวดมองกวาดสายตาไปทั่วบรรดาศิษย์พันธมิตรเซียนที่นั่งเต็มโต๊ะ แล้วเปิดปากว่า "วันนี้ข้าเป็นเจ้าภาพ จัดเลี้ยงท่านหนิวหุน หนึ่งเพื่อขอโทษที่เข้าใจผิดมาก่อน สองเพื่อขอบคุณที่ท่านช่วยพันธมิตรเซียนสืบหาสายสืบทรยศออกมาได้ ถ้าท่านทั้งหลายไม่มีธุระอื่น ก็ขอให้แยกย้ายกันไปเถิด"
คนที่นั่งอยู่ล้วนเป็นศิษย์รุ่นเยาว์ของพันธมิตรเซียน ในนั้นมีบางคนที่เข้าร่วมพันธมิตรเซียนพร้อมกับเสิ่นชิง เห็นเสิ่นชิงปกป้องคนต่างถิ่นถึงเพียงนี้ ในใจจึงรู้สึกไม่พอใจเป็นทุนเดิม ชายร่างสูงผู้หนึ่งในชุดฉลององค์ปักดิ้นวางถ้วยสุราลง ลุกขึ้นยืนเดินมาหยุดตรงหน้าอวิ๋นเช่อ แล้วกวาดสายตากวาดตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า
"เจ้าคือหนิวหุนสินะ? ข้าสงสัยอยู่นัก ว่าเจ้าในฐานะผู้บำเพ็ญอิสระ จะบังเอิญเจอเรื่องผู้อาวุโสหวงแอบชิงมณีบูรณ์ฟ้าได้เช่นไร หรือว่า... เรื่องนี้มันจะหนีไม่พ้นเจ้าเสียแล้ว?"
อวิ๋นเช่อเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ยังไม่ทันเปิดปาก เสิ่นชิงกลับเอ่ยตัดหน้าตักเตือนทันที "หลี่ฮ่าว! ความจริงของเรื่องนี้ศาลกฎหมายสืบสวนจนชัดเจนแล้ว ไม่มีสิทธิ์ให้เจ้ามาพูดจาไร้สาระตรงนี้!"
"หัวหน้าผู้พิทักษ์เสิ่น ข้ามิได้พูดไร้สาระ" หลี่ฮ่าวส่ายมือเบา ๆ แต่สายตายังคงจับจ้องอวิ๋นเช่อไม่วาง "ข้าได้ยินมาว่าท่านหนิวหุนฝีมือไม่เลว พอดีข้าติดอยู่ที่ขั้นเซียนชั้นสี่มานานแล้ว จึงอยากขอให้ท่านหนิวหุนชี้แนะสองสามกระบวน ได้ดูด้วยว่าผู้เป็นใหญ่ที่ฆ่าผู้อาวุโสหวงลงได้นั้น แท้จริงมีฝีมือสักเท่าใด"