เยว่เทียนไห่หัวเราะก้อง กำปั้นยังปะทะไม่หยุด “เจ้าเด็กโง่เอ๊ย สี่พันปีก่อนข้าก็ปิดประตูกุฎีปิดตายเพื่อฝ่าเข้าสู่ขั้นเจ็ดรอบแล้ว ใครบอกเจ้าว่าข้านั่งนิรพันธ์ไปแล้วกัน ถ้าข้าไม่ปล่อยข่าวออกไปโดยตั้งใจ เจ้าตัวดีนี่จะยอมมาถึงหน้าประตูบ้านเพื่อส่งผักให้ข้ากินได้อย่างไร”
คำนี้ทำให้ใบหน้าจักรพรรดิมนุษย์ขาวซีดในทันที ที่แท้เขาตกลงกลโกงเสียแล้ว! วันนี้หากไม่สามารถหลุดออกมาได้ คงต้องจบชีวิตลงตรงนี้จริง ๆ
เขาขบฟันแน่น ยกมือบีบสลายสัญลักษณ์ย้ายพิภพบนอก กำลังจะถอนตัวหนี ใครจะไปคิดว่าเยว่เทียนไห่ปิดกั้นทางถอยของเขาไว้แล้ว แรงประทะหมัดหนึ่งทิ้งลงบนแผ่นหลังโดยตรง ทำให้เขาพ่นเลือดเก่าออกมาเป็นหยดใหญ่ ร่วงลงจากกลางอากาศ กระแทกลงบนแผ่นศิลาสีน้ำเงินของประตูสำนัก ร่วงจนสภาพยับเยิน
เยว่เทียนไห่ลอยลงจากกลางอากาศอย่างเชื่องช้า ยกเท้าเหยียบลงบนแผ่นหลังจักรพรรดิมนุษย์ ก้มมองพร้อมยิ้ม
“อย่างไรกันนะ? เมื่อกี้ยังบอกจะเหยียบสำนักเซียนเสินอวี่ของข้าให้ราบเป็นหน้ากวาด ทำไมตอนนี้กลับจะหนีแล้ว?”
จักรพรรดิมนุษย์ดิ้นรนพยายามลุกขึ้น แต่ถูกเยว่เทียนไห่เหยียบไว้แน่นหนา ขยับแม้แต่นิดไม่ได้ ทำได้เพียงคำรามลั่น
“เยว่เทียนไห่! เจ้ากล้าฆ่าข้าหรือ? ผู้เฒ่าผู้ใหญ่นับไม่ถ้วนแห่งวังจักรพรรดิมนุษย์จะไม่ปล่อยเจ้าไป! ทั้งภพเซียนจะร่วมกันล้อมปราบสำนักเซียนเสินอวี่!”
“ฆ่าเจ้าหรือ? ข้ากล้าอยู่แล้ว” เยว่เทียนไห่ก้มมองพร้อมยิ้ม แล้วหันไปมองอวิ๋นเช่อ โบกมือเรียก
“เด็กน้อย มานี่ จักรพรรดิมนุษย์คนนี้ขอให้เจ้า พอดีเลยใช้แก้หิว เพิ่มขั้นภูมิของเจ้าเสียหน่อย”
ดวงตาอวิ๋นเช่อสว่างวาบทันที เข้าฉับมีดสลายเซียนเดินไปทันที พลังเซียนของจักรพรรดิมนุษย์ขั้นหกรอบ นั่นล้ำลึกแกร่งกว่าหานเจาฮุยรวมกับหวงเหมายงออกไปอีกมหาศาล ถ้ากลืนกินเข้าไปทั้งหมด เขาอาจฝ่าเข้าสู่ขั้นสามรอบได้ทันที!