อวิ๋นเช่อกลับมาอยู่เบื้องหลังบานประตูหินโบราณอีกครั้ง ณ ที่แห่งนี้ยังคงเป็นมิติที่ลึกล้ำ ปริศนา และเปี่ยมด้วยกลิ่นอายความเก่าแก่คร่ำครึ้น กลิ่นหอมอ่อนโยนยังคงลอยอยู่ในอากาศดังเดิม เพียงแต่สัมผัสอันแปลกประหลาดเมื่อคราวก่อนได้จางหายไปแล้ว
เขายืนนิ่งอยู่ ณ ที่เดิม ปิดบังตาลง แล้วหันญาณเข้าไปมองในทะเลวิญญาณของตนเอง ลวดลายกฎแห่งจือจี้บนวิหารวิญญาณเทพสว่างไสวยิ่งขึ้นอีกหลายประการ การปะทะกับมารภายในเมื่อครู่ไม่เพียงไม่ทำให้จิตวิถีของเขาสั่นคลอน กลับยิ่งทำให้เขาเข้าใจความหมั่นถือมั่นและเส้นทางมหาวิถีของตนเองชัดเจนยิ่งขึ้น ความแกร่งกล้าของวิญญาณเทพก็ได้เพิ่มพูนขึ้นโดยไม่รู้ตัว
"มารภายในงั้นรึ..." อวิ๋นเช่อลืมตาขึ้น มุมปากโค้งขึ้นเล็กน้อย "ก็แค่นี้เอง"
"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีที่ท่านผ่านการทดสอบชั้นที่ 3 ของวิหารหมื่นธรรม ในฐานะผู้แรกที่ผ่านการทดสอบ ท่านมีสิทธิ์คัดเลือกรางวัลสามชิ้นไปก่อนใคร"
เสียงแจ้งเตือนกลไกเย็นชาดังขึ้นในสมองของอวิ๋นเช่อ ไร้ซึ่งอารมณ์ใด ๆ แต่กลับทำให้จิตวิญญาณของเขาตื่นตัว
ต่อมา เงาแสงหลายวงที่ต่างกันโดยสิ้นเชิงได้ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นกลางความว่างเปล่า ทุกวงแสงมีสิ่งของที่แผ่พลังอันไม่ธรรมดาลอยอยู่ภายใน ราวกำลังรอการเลือกสรรจากเขา
"ซี้! ไม่เสียที่เป็นอาณาจักรเทพโบราณจริง ๆ แม้แต่ข้ายังอดใจไม่ได้อยากจะยึดมาเป็นของตนเอง"
สายตาของอวิ๋นเช่อกวาดไปมาบนเงาแสงทั้งหลาย คลื่นใจในอกกำลังคลั่งไคล้ราวมหาสมุทรพยุหยาตรา