ทั้งสองได้เตรียมพร้อมไว้นานแล้ว เมื่อได้ยินดังนั้นจึงผายกายขึ้นทันควัน ลงประชิดกันบนเวทีประลอง
ฝ่ายตรงข้าม โม่ซินและโม่เฟย์ เป็นฝาแฝดร่วมร่าง ทั้งสองยิ้มเหยเกให้พร้อมกัน
มารพลังรอบกายหลอมรวมเข้ากันอย่างสมบูรณ์แบบ มิอาจแยกแยะได้ว่าเป็นของใคร หายใจศักดิ์สิทธิ์พุ่งทะยานขึ้นกว่าเท่าตัวทันที
"พลังมารแห่งแฝด ใจเดียววิญญาณเดียว วันนี้ขอให้พวกเจ้าทั้งสองได้ลิ้มรสความเจ็บปวดของมันเถอะ!"
สองพี่น้องพูดพร้อมกัน เสียงซ้อนทับกันเป็นสิ่งวิปลาศที่บรรยายไม่ถูก คำยังไม่ทันจบก็พุ่งเข้าโจมตีพร้อมกัน
ดาบมารสีสนิทสองเล่มพร้อมความเยือกเย็นเสียดกระดูก ฟันแยกเข้าหาเฟิ่งชูกับหลินตัว้อ ท่าดาบประสานกันราวกับสวรรค์บันดาล มิได้ให้โอกาสหลบหลีกแยกย้ายแม้แต่น้อย
เฟิ่งชูใช้ดาบขวางรับดาบหนึ่งเล่ม หลินตัว้อใช้หมัดบีบบังคับอีกฝ่ายถอย แลกกันไม่ถึงสามเพลง ทั้งสองก็สัมผัสได้ทันทีว่าคู่มารฝาแฝดนี้เล่ห์เหลี่ยมเพียงใด
ทั้งสองใจคิดตรงกัน ท่าทางเกื้อกูลกัน ทุกการโจมตีเหมือนคำนวณจุดตกของคู่ต่อสู้ไว้ล่วงหน้าแล้ว แม้แต่จุดอ่อนที่เปิดออกก็เป็นเหยื่อล่อโดยเจตนา พลาดวินาทีเดียวก็ต้องร่วงลงกับดัก
เพียงไม่กี่ลมหายใจ เฟิ่งชูก็ถูกดาบมารบาดที่ปลายแขนจนเปิดแผล มารพลังไหลแทรกเข้ากายตามบาดแผลทันที หลินตัว้อพุ่งเข้าช่วยเหลือทันควัน หมัดหนึ่งกระหน่ำเข้ากระดูกสะบักของโม่ซิน บีบไล่มารพลังออกจากร่าง ทั้งสองยืนหลังพิงหลัง แลกสายตากันชั่วอาตมา
"ถึงตาข้าแล้ว"
เมื่อคำจบ เฟิ่งชูกับหลินตัว้อปลุกเทพวจน์พร้อมกัน แสงเทพสองสายพันเกี่ยวเข้าหากันทันที บนดาบและหมัดเรืองแสงอ่อนโยนแต่คมกริบ พลังประจำกายที่เคยแยกส่วนหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว ไม่เสียเปรียบคู่มารฝาแฝดเลย