เบื้องหน้าศิลาจารึกนิรันดร์ บรรดาผู้บำเพ็ญที่หลังมือมีอันดับจารึกอยู่ ต่างถูกบังคับย้ายข้ามภพมารวมกันที่นี่ทั้งหมด
ใต้ฝ่าเท้าของอวิ๋นเช่อก็ปรากฏม่านแสงย้ายภพขึ้นเช่นกัน เดิมทีเขาสามารถใช้วิชาลับตัวอักษร "คลาย" บังคับละลายการย้ายภพได้ แต่เขาไม่ได้กระทำเช่นนั้น
ยังไงซะสงครามครั้งนี้ก็หลีกเลี่ยงไม่ได้อยู่แล้ว หากสามารถปราบเผ่าราชาปีศาจ ตลอดจนบรรพบุรุษและปฐมบรรพชนแห่งอาณาจักรแห่งความมืดลงได้ใต้จารึกนิรันดร์แห่งนี้ ก็ยิ่งดีเสียยิ่งกว่า ยังได้ประหยัดแรงไม่ต้องออกตามหาทีละคน
อวิ๋นเช่อเพิ่งยืนหยุดนิ่ง เล่อเจิ้งเซียงหลิง เย่ชิงซวง และคนอื่นๆ ก็โอบล้อมเข้ามา ดังที่เขาคาดไม่ผิด แกนหลักกำลังรบของเทพราชอาณาจักรชิงหลวนหลิวกวง แทบมาครบทุกคน
ฉินเย่หลานแสดงสีหน้ากังวล เป็นคนแรกที่เอ่ยขึ้นว่า "พี่เขย ถ้าเราจับคู่ได้คนของพวกเราเองขึ้นมา จะทำอย่างไรดี"
เมื่อได้ยินดังนั้น คนทั้งหลายต่างขมวดคิ้วแน่น เพราะนี่คือสงครามที่ปฏิเสธมิได้ แพ้คือตาย ไม่มีพื้นที่ให้กลับตาลปัตรแม้แต่นิดเดียว
อวิ๋นเช่อไตร่ตรองชั่วครู่แล้วกล่าวว่า "ถ้าคนที่ควบคุมทั้งหมดนี้ไม่ได้บ้าเสียสติ ตอนต้นคงไม่ให้เราฆ่าฟันกันเอง เพราะพวกเขายังต้องการให้เราเก็บ 'พลังปรารถนาแห่งสรรพชีวิต' และ 'อานิสงส์หลังสงคราม' อยู่ ถ้าพวกเราตายกันหมด ความปรารถนาที่พวกเขาตั้งใจผูกขาดคนเดียวก็เป็นเงาเลือนหาย"
ทุกคนพยักหน้ารับ เมื่อเป็นเช่นนี้ ก็พอหายใจเบาได้ชั่วขณะ
ณ เวลานั้น ผู้สืบทอดเทพวจเช่นเดียวกับเขา — เทพผู้ครองมหาบุษบาทแห่งบุรุษอวิ๋นจิ้น พุทธบุตรอู๋วั้ง เทพผู้นำเผ่ายาอูปิงฉงง ราชาแห่งการลอบสังหารเย่เซียว บุตรแห่งธาตุไม้ซินอาเสอ และเจ้าแห่งดวงดารามู่ซิงเฉิน — ต่างปรากฏตัวตามมา
เมื่อเห็นอวิ๋นเช่อ นอกจากอวิ๋นจิ้นแล้ว อีกห้าคนต่างแจ่มใสด้วยความยินดี แล้วเดินเข้ามาหาเขา