ทุกคนคิดว่าการประลองระหว่างจู้เทียนเจียวกับเลิ่งปู้ติงจะดุเดือดร้อนแรงยิ่งนัก
ทว่าไม่มีใครคาดคิดว่า จู้เทียนเจียวผู้ซึ่งตลอดมาทำตัวอวดอ้างเหนือกว่าผู้ใด กลับถูกเลิ่งปู้ติงบีบตบตีจนแทบหาทางสู้ไม่ได้เลย
"ไม่! เป็นไปไม่ได้! ข้าจะพ่ายแพ้ให้เจ้าได้อย่างไร!"
จู้เทียนเจียวสะดุ้งพุ่งลุกขึ้นจากพื้นอย่างดิ้นรน เลือดที่ไหลซึมจากมุมปากเปื้อนแดงชายเสื้อบนอก แววตาเต็มเปี่ยมด้วยความคลุ้มคลั่งที่ยากจะเชื่อ
เขาจ้องมองเลิ่งปู้ติงอย่างแน่วแน่ สายตานั้นดุจจะกลืนกินนางทั้งเป็น
"ข้าคือประมุขแห่งอาณาจักรเทพเพลิงชะนวล! ผู้ควบคุมกฎแห่งเปลวเพลิงที่เผาฟ้าเผาแผ่นดิน! เจ้าหญิงสาวผู้เล่นก้อนน้ำแข็งเพียงอย่างเดียว จะเอาชนะข้าได้อย่างไรกัน!"
เขากระแทกสองมือลงพื้นอย่างรุนแรง เปลวเพลิงบ้าคลั่งพุ่งทะยานออกจากภายในกายทันที สังเวียนทั้งแห่งถูกคลุมด้วยแสงสีแดงร้อนแรง อากาศบิดเบี้ยวจนส่งเสียงซ่าราวกับไฟจีบน้ำมัน
เลิ่งปู้ติงยืนอยู่ไม่ไกลนัก หมอกหนาวบาง ๆ พันรอบกาย ใบหน้างดงามยังคงไร้อารมณ์ใด ๆ เพียงมองอีกฝ่ายอย่างเยือกเย็น
"กฎนั้นไม่มีเหนือกว่าหรือด้อยกว่า มีแต่ดูว่าผู้ใช้จะนำไปใช้เช่นไร เปลวเพลิงของเจ้าร้อนแรงมากพอ แต่กลับสูญเสียการควบคุม รอยร้าวจึงเปิดออกเต็มตัว"
"รอยร้าวงั้นรึ? ข้าเห็นว่าเจ้ากำลังรนหาที่ตายต่างหาก!"
จู้เทียนเจียวคำรามลั่น เปลวเพลิงทั่วทั้งร่างพุ่งพรวด เปลี่ยนร่างเป็นมังกรเพลิงยักษ์ แล้วพุ่งเข้าซัดเลิ่งปู้ติงพร้อมงากับเล็บที่แผ่ออกอย่างดุร้าย
ครั้งนี้เขาเกือบเป็นการเดิมพันชีวิตทั้งหมด เทพฤทธิ์ที่เหลืออยู่ถูกหลั่งไหลลงในมังกรเพลิงจนสุดปลาย ทุกที่ที่มังกรเพลิงพุ่งผ่าน พื้นดินถูกไฟเผาไหม้จนดำงำ ส่งกลิ่นเหม็นฉุนจนแน่น่า