หนุ่มหน้าขาวกำลังรับการโจมตีของประมุขก๊กใหญ่ฝ่ายตรงข้ามอยู่ พอเหลือบเห็นอวิ๋นเช่อพุ่งเข้ามาสังหารผู้คนไปหลายคนติดต่อกัน คิ้วก็ขมวดแน่นทันที ปลายดาบสะบัดชี้ บีบคู่ต่อสู้ให้ถอยไปก่อนชั่วคราว แล้วตวาดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“โฉบเฉี่ยวแห่งไหนมา ไม่เห็นหรือว่าที่แห่งนี้ข้ายึดไว้แล้ว! ออกไป!”
อวิ๋นเช่อไม่เอื้อเฟื้อตอบ แสงดาบหมุนพลิ้วฟันเหล่าลูกน้องที่พุ่งเข้ามาลงอีกสองคน แล้วเงยหน้าจ้องมองตรงไปยังต้นกำเนิดเซียนกลางตาน้ำศักดิ์สิทธิ์
“ต้นกำเนิดเซียนเป็นของผู้มีคุณธรรม เจ้ายึดได้ เหตุใดข้าจึงยึดไม่ได้?”
“บัดนี้แหละ!”
ประมุขก๊กใหญ่ที่ถูกหนุ่มหน้าขาวกดดันมานานเห็นโอกาสดังนั้น จึงฉวยจังหวะฟันดาบแทงตรง แสงดาบพุ่งเข้าหาหลังของหนุ่มหน้าขาวทันที
“เจ้า...เจ้ามาเมื่อไหร่!” หนุ่มหน้าขาวตกใจกลัวโกรธคลั่ง ทุ่มดาบถอยหลบต่อเนื่อง
ฝีเท้าอวิ๋นเช่อเคลื่อนเพียงหนึ่งจังหวะ ร่างก็แทรกผ่านความอลวอนมาถึงริมตาน้ำ มือยื่นออกไปคว้าต้นกำเนิดเซียนอายุพันปีที่ยังคงแผ่พลังวิญญาณออกมา ทันทีที่ต้นกำเนิดเซียนตกอยู่ในอ้อมกอด พลังวิญญาณบริสุทธิ์มหาศาลก็ระเบิดออก ไหลบ่าตามแขนของเขาสู่ทั่วร่าง แม่เลือดแม่เส้นทั้งร่างถูกบีบจนตึงพอง
“ติง! ขอแสดงความยินดีแก่ผู้ถือ ภูมิฝ่าฟันขั้นใหม่ ปัจจุบันคือภูมิเทพผู้เป็นเลิศ สามเวียน หกร้อยชั้น...เจ็ดร้อยชั้น...”
“ฮ่าฮ่า มันส์ชะมัด! ฝ่าขั้นย่อยสองร้อยชั้นติดกัน นี่มันส์ยิ่งกว่าคว้าพลังเซียนอีก!”
หนุ่มหน้าขาวตกตะลึงทั้งโกรธทั้งขวัญหาย ตาดำที่ปิดผ้าคลุมนัยน์ตาของคนตรงหน้านี่มันคืออะไรกันแน่ ความเร็วในการดูดซับต้นกำเนิดเซียนช่างเร็วเกินมนุษย์จะรับได้