อวิ๋นเช่อเพิ่งจะเอ่ยปาก เสียงฝีเท้าหนักอึ้งก็ดังแทรกแซงจากภายนอก หมีดวงตาครามสูงสามถึงสี่วาทะลวงเข้ามาผ่านพุ่มไม้หน้าถ้ำ สูดดมไปทั่วแล้วจับตาจ้องคนทั้งสองในถ้ำ ออก้อนยักษ์ฟาดลงหนึ่งครั้ง ผนังผาครึ่งหน้าก็แตกกระจัดกระจาย
หญิงสาวชุดแดงเผ่นความสีหน้าขาวซีด บีบดาบแน่นแล้วกำลังจะฝ่าเข้าไป อวิ๋นเช่อถือดาบสลายเซียนก้าวออกไป มือล่าสรรพภพล็อกเป้าหมายหมีดวงตาครามโดยอัตโนมัติ ดูดซับพลังเซียนเร็วราวกับปั๊มน้ำ ดำเนินถึงขั้นสูงสุดแล้ว
"ปีศาจใหญ่แปดเท่าสี่รอบ สำหรับข้าแล้ว ยังมีความท้าทายอยู่ไม่น้อย!"
หมีดวงตาครามคำรามกึกก้อง พุ่งเข้าปะทะอวิ๋นเช่อ กลิ่นคาวปนสายลมพัดกระหน่ำเข้าใส่ อวิ๋นเช่อเอียงกายหลบเฉียด ฟันดาบลงที่คอของหมี แทงลึกครึ่งชิ้น โลหิตหมีพุ่งเปื้อนเต็มตัว
ความคมของดาบสลายเซียนยังโหดร้ายเกินธรรมดา แม้หมีดวงตาครามหนังหนาเนื้อแข็งก็ยังรับไม่ไหว
หมีดวงตาครามเจ็บปวดจนฟาดฟันอย่างบ้าคลั่ง อุ้งเล็บพุ่งตรงย่อมท้องอวิ๋นเช่อ อวิ๋นเช่อกระโดดถอยหลังลงบนหลังหมี สองมือจับดาบแทงลงอย่างรุนแรง ทะลุเข้ากลางกระหม่อมของหมี
ชั่วพริบตาถัดมา เสียงคำรามของหมีก็เงียบสนิท ร่างมหึมาส่ายไปมาสองสามครั้ง ก่อนถลาล้มราบกับพื้น ไร้ซึ่งสัญญาณชีวิต
"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี ภูมิแตกขั้น ปัจจุบันคือขั้นเซียนสามรอบห้าเท่า"
อวิ๋นเช่อดึงดาบออก ควักหยกหมีเก็บไว้ เงยหน้ากลับก็เห็นหญิงสาวชุดแดงจ้องมองเขาตาค้าง
"มองอะไร" อวิ๋นเช่อเช็ดเลือดบนดาบ "เจ้าเดินตามกองใหญ่ไป ทำไมถึงมาเจอสิ่งนี้ได้"