อวิ๋นเช่อกายระอุประกายไม่หยุด สองกำปั้นดั่งดาวตกราวไฟ กระหน่ำโจมตีปีศาจมารโบราณไม่เลิก ทุกหมัดที่ตกลงไปย่อมเจาะหลุมเลือดน่าสยองไว้บนร่างของมัน
"อ๊าก! เจ้าแมลงวันบัดซบ! มารข้าจักให้เจ้าวิญญาณสลายพร้อมเทพวิญญาณ!"
เสียงคำรามของปีศาจมารโบราณแตกพรึ่งด้วยความโกรธกริ้วไม่เคยมีมาก่อน กายที่ประกอบจากเงามืดกับเศษส่วนประจักษ์พื้นที่บวมขยายกล้าหลายเท่า ดวงตาสีเลือดนับไม่ถ้วนสว่างวาบพร้อมกัน แสงอันเย็นยะเยือกแฝงคำสาปประจักษ์พื้นที่พุ่งกระหน่ำเข้าหาอวิ๋นเช่อ
ทุกที่ที่แสงนั้นพ้นผ่าน แม้แต่ประจักษ์พื้นที่ก็แผดเผาเป็นระลอกราวดั่งกำลังเน่าเปื่อย ราวกับจะกัดกร่อนร่างเทพของอวิ๋นเช่อพร้อมเทพวิญญาณให้สลายสูญไปด้วยกัน
"ฮึ! วิญญาณพิทักษ์ที่สอง รูปแบบชั้นสอง เปิด!"
อวิ๋นเช่อแจ้งดวงตาเย็นฉเยียบ นางฟ้าเงือกลัวเซี่ยหนิงแลบแสงวาบแล้วหายไป หลอมรวมเข้าสู่ร่างของอวิ๋นเช่อ
วินาทีถัดมา ลายแสงเยือกเย็นเจิดจรัสระเบิดออกรอบกายเขาอย่างกะทันหัน ผมยาวสีน้ำเงินน้ำแข็งพลิ้วไหวดั่งคลื่นทะเล ชวนให้นึกถึงเทพโบราณผู้ตื่นจากห้วงสมุทรลึก
ชั้นน้ำแข็งแผ่ขยายจากร่างเขาอย่างรวดเร็ว ทุกที่ที่ผ่าน แม้แต่พายุประจักษ์พื้นที่ที่บ้าคลั่งยังถูกแช่แข็งเป็นประติมากรรมน้ำแข็งใส แสงคำสาปประจักษ์พื้นที่ที่พุ่งเข้าหาเขา แค่แตะขอบน้ำแข็งก็แข็งค้างแล้วแตกกระจายเป็นเศษผงน้ำแข็งปลิวไปทั่วฟ้า
พลังของอวิ๋นเช่อไต่ระดับขึ้นต่อเนื่อง เทพร่างกระแสหยกหลอมรวมกับพลังวิญญาณพิทักษ์ที่สองอย่างสมบูรณ์แบบ ดวงตาทั้งคู่น้ำเงินน้ำแข็งปะปนทอง ราวกับบรรจุฤทธิ์อันแช่แข็งฟ้าดินไว้ภายใน
เผชิญการโจมตีของปีศาจมารโบราณที่เร็วถึงขีดสุด เทพลายลักษณ์ใต้เท้าของเขาหมุนเวียนเร็ว กายแลบหลบแสงอันเย็นยะเยือกที่แน่นหนาด้วยระยะห่างเพียงเส้นผม พร้อมกันนั้นก็เร่งมหาพลังเทพเทียนหยวนถึงขีดสุด หลอมรวมในมือเป็นดาบยักษ์แห่งเทพพลังยาวนับพันจั้ว คมดาบไหลระริกด้วยแสงขาวงาช้างและน้ำเงินน้ำแข็งสลับกัน นั่นคือหมัดสุดท้ายที่แข็งแกร่งที่สุดจากพลังเทพร่างกระแสหยกหลอมกับวิญญาณพิทักษ์ที่สองรูปแบบชั้นสอง