ในดวงตาของเซี่ยอี้เหมียนคือความตื่นเต้นและความหวังที่กดกันไม่อยู่ “อวิ๋นเช่อ ครั้งนี้ ข้าจะไม่แพ้เจ้าอีกต่อไป!”
อวิ๋นเช่อมองแววไม่ยอมแพ้ในดวงตาของนาง ถอนหายใจเบา ๆ ส่ายหัวกล่าวว่า “ที่จริงเจ้าไม่จำเป็นต้องแข่งกับข้า เจ้าในใจก็คงรู้อยู่แล้วว่า แม้จะเป็นเจ้าในวันนี้......”
“หุบปาก! ถ้าไม่ลองก็จะไม่มีวันรู้ ข้าต้องชนะ!” เซี่ยอี้เหมียนหน้าเย็นชา เดินไปยังจุดพักแล้วหลับตาสงบจิต
เซี่ยฉินผู้เป็นหนึ่งในผู้คุมสอบบนแท่นสูงก็ทำได้เพียงส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ นางเองก็ไม่คิดว่าหลานสาวจะแสดงความเด็ดเดี่ยวเช่นนี้ในเรื่องที่เกี่ยวกับอวิ๋นเช่อ
“รอบแรก คุนอู่ประลองกับเฮย์ฉีเอ้อหู”
เมื่อได้ยินชื่อเฮย์ฉีเอ้อหู คิ้วอวิ๋นเช่อขยับขึ้นเล็กน้อย
พอจะมั่นใจได้เลยว่าไอ้คนนี้แน่นอนว่าต้องเป็นผู้เล่นจากดาวโลกอีกคน แถมยังเป็นแฟนพันธุ์แท้ของเรื่องยมทูตดำ อีกทั้งยังเป็นผู้ป่วยโรคหลงตัวเองขั้นรุนแรงอีกต่างหาก
ดังคาด เมื่อไอ้คนที่ชื่อเฮย์ฉีเอ้อหูนี้ก้าวขึ้นเวที ในมือก็มีดาบดำที่หน้าตาคล้ายคลึงกับ “จันทรเศษสวรรค์” ปรากฏขึ้น
เขาใช้มือหนึ่งปิดมือซ้าย แล้วหัวเราะเสียงดัง “ข้ารู้สึกได้! กงล้อแห่งชะตาฟ้าได้เริ่มหมุนแล้ว! พลังมืดที่สถิตอยู่ในร่างของข้า! จงตื่นขึ้นเดี๋ยวนี้! อา!”
ยิ่งเสียง “อา” ของเฮย์ฉีเอ้อหูลากยาว พลังเทพสายมืดบริสุทธิ์รอบกายเขาก็ระเบิดออกอย่างรุนแรง กฎแห่งความมืดที่บรรจุพลังมืดหมุนวนพุ่งออกมาเป็นระลอก ๆ ดูท่าทางก็มีเค้าไม่น้อย