ในฝูงชนไม่รู้ใครเป็นใครเอ่ยเสียงต่ำออกมาหนึ่งครั้ง ชั่วขณะนั้นก็จุดประกายอารมณ์ของทุกคนลุกโชน
ทวยเทพผู้ฝึกตนหลายนายที่พลังแผ่คลุมอันทรงฤทธิ์สบตากันหนึ่งครั้ง แววโลภมากในดวงตาไม่ซ่อนเร้นแม้แต่น้อย ฝีเท้าละสติก้าวเข้าใกล้ออกมาอีกหลายก้าว
จินหยวนเปายิ่งทำเกินจริง ตาเล็ก ๆ เบิกโต กระจกสืบวิญญาณในมือ "ฮือฮือ" สั่นสะท้าน เข็มชี้วูบวาบไปยังแผ่นศิลาเทพในมือของจู่ถังถัง จนน้ำลายแทบไหล
"ไอ้นี่มันเจ้าประคุณจริง ๆ! พ่ออ้วนแก่นี้ตามหามานานเพียงใดก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของแผ่นศิลาเทพ หนูน้อยคนนี้เพียงออกมือครั้งเดียวก็ระเบิดของใหญ่ออกมา! ดวงชะตานี่ช่างย้อนธรรมชาติสิ้นดี!"
จู่ถังถังโยนแผ่นศิลาเทพสีชมพูให้อวิ๋นเช่อตามใจชอบ แล้วกวาดสายตาเย็นเยียบผ่านเหล่าผู้ฝึกตนที่เริ่มก่อการ มุมปากโค้งขึ้นเป็นรอยเยาะเย้ย
"ว่าไง? เห็นข้าถือแผ่นศิลาเทพอยู่ ก็อยากลงมือชิงไปเสียหรือ?"
พลังขั้นวิญญาณเทพระดับสูงสุดบนร่างนางปล่อยออกมาโดยไม่เก็บอาย ประกอบกับคลื่นลมเบาบางของมณฑลเทพแห่งสายลม ทำให้ผู้ฝึกตนบางนายที่พลังต่ำกว่าต้องหยุดฝีเท้าทันที ใบหน้าเผยความหวาดกลัว
"หนูน้อยพูดเล่นแล้ว" ผู้ฝึกตนวัยกลางคนนุ่งฉลองอาภรณ์งดงาม มาดผู้ดีมีสกุล ก้าวขึ้นมาหนึ่งก้าว ใบหน้ายิ้มแย้มเต็มไปด้วยความเสแสร้ง
"แผ่นศิลาเทพบุญวาสนาเป็นสมบัติล้ำค่าประจำแดนเทพชิงชิว ผู้มีบุญวาสนาย่อมได้ครอบครอง นางสาวได้มันมา คงเป็นผู้มีบุญวาสนากับแผ่นศิลาเทพนี้เช่นกัน หากแต่ม่านมายาเก้าหางแห่งนี้เต็มไปด้วยภัยอันตราย นางสาวกับน้องชายคนนี้แม้พลังสูงส่ง แต่ก็องอาจเพียงลำพัง เหตุไฉนไม่ร่วมมือกับพวกข้า เพื่อร่วมกันสำรวจสถานที่แห่งนี้ หากได้สมบัติเพิ่มเติมก็ยังมีผู้คุ้มครองกัน ไม่ทราบว่านางสาวจะทรงเห็นสมควรหรือไม่?"
ถ้อยคำฟังดูงดงาม แท้จริงก็เพียงต้องการดึงอวิ๋นเช่อกับจู่ถังถังเข้ามาอยู่ใต้อำนาจ เพื่อควบคุมแผ่นศิลาเทพได้ดียิ่งขึ้น แม้แต่หาโอกาสยึดมันเป็นของตนเอง