คอของถังหวงเลื่อนขึ้นลงหนึ่งครั้ง สีเลือดบนใบหน้าหายวับไปหมดสิ้น แววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและความทุกข์ทรมานภายใน เขารู้ดีว่าหากไม่พูด อีกไม่ช้าวิญญาณของเขาจะต้องสูญสลายไปทั้งกายทั้งดวง
"คือ...คือที่ระดับของข้า นั่นคือระดับต้นของมหาเทพหลัก... ตามที่ข้าทราบ ในหมู่ผู้เล่นทั้งปฐพีนี้ ไม่นับรวมข้า มีอยู่อย่างน้อย 7 คน!"
เขาหยุดชั่วคราว ราวกับกำลังระลึกถึงข้อมูลที่ละเอียดยิ่งขึ้น เหงื่อเย็นผุดพร่างออกมาบนหน้าผาก "พวกเขา...พวกเขาล้วนเป็นเจ้าแคว้นของเหล่าเทพอาณาจักรชั้นแนวหน้าทั้งหลาย ฝีมือไม่อ่อนด้อยกว่าข้า พวกเราระหว่างกันก็เพียงได้ยินได้สดับมาเท่านั้น แทบไม่เคยปะทะกันโดยตรง ยิ่งเพราะทุกคนต่างแข่งขันกันอยู่ในความมืด ไม่มีใครอยากเผยไพ่ตายของตนออกมา"
พูดจนถึงตรงนี้ เขาแอบเงยหน้าชำเลืองมองปฏิกิริยาของอวิ๋นเช่อ เห็นอีกฝ่ายยังคงไร้ความรู้สึกบนใบหน้า ใจของเขายิ่งลอยค้างไม่มีที่พึ่ง รีบเสริมขึ้นทันที "อีกทั้ง...อีกทั้งนี่ยังเป็นเพียงสิ่งที่ประจักษ์อยู่เบื้องหน้า ไม่มีใครรู้เลยว่าจะยังมีผู้เล่นที่ซ่อนเร้นลึกยิ่งกว่า แข็งแกร่งยิ่งกว่านี้อยู่หรือไม่"
อวิ๋นเช่อใคร่ครวญขึ้นเพียงชั่วครู่ ผู้เล่นจากปฐพีทั้ง 7 คนที่อยู่ระดับต้นของมหาเทพหลัก จำนวนนี้มากกว่าที่เขาคาดคะเนไว้สักเล็กน้อย
"พวกเขาเป็นเจ้าแคว้นของเทพอาณาจักรใดบ้างโดยเฉพาะ" อวิ๋นเช่อไล่ถามต่อ น้ำเสียงเรียบเฉย แต่แฝงแรงกดดันที่ไม่อาจโต้แย้ง
ร่างของถังหวงสั่นสะท้าน ใบหน้าแสดงความลำบากใจอย่างที่สุด
ทว่าเมื่อจ้องมองดวงตาเย็นเยียบคู่นั้นของอวิ๋นเช่อที่ราวกับสามารถมองทะลุทุกสรรพสิ่ง เขารู้ตัวดีว่าไม่มีทางที่จะปฏิเสธได้